بهترین حالت های عکاسی

همه دوربین ها دارای مجموعه اولیه حالت های تصویربرداری هستند: برنامه، اولویت شاتر، اولویت دیافراگم و دستی. اینها با حروف P، S، A، M نشان داده می شوند.

برخی از دوربین ها، به ویژه دوربین های سطح مبتدی، حالت های عکسبرداری اضافی دارند. اینها توسط نمادها به تصویر کشیده می شوند و شامل پرتره، منظره، ورزش و بسیاری موارد دیگر می شوند.

حالت های عکاسی چیست؟

حالت های عکاسی به شما کمک می کند تا یک تصویر را بر اساس شرایط، موضوع و نوع عکسی که می خواهید ایجاد کنید، در معرض دید قرار دهید.

هنگامی که تصمیم گرفتید مهم ترین عامل در ایجاد یک عکس چیست، یک حالت عکاسی را برای گرفتن تصویر انتخاب می کنید.

در نهایت، حالت‌های عکاسی به شما کمک می‌کنند تا نحوه نمایش تصویر را کنترل کنید.

چگونه حالت عکاسی را انتخاب می کنید؟

برای انتخاب حالت های مختلف عکسبرداری، به طور خاص، دکمه مدرج را بچرخانید:

  • حالت خودکار (از این حالت استفاده نکنید)
  • حالت برنامه (P یا Ps).
  • حالت اولویت شاتر (S یا TV).
  • حالت اولویت دیافراگم (A یا Av).
  • حالت دستی (M).

در برخی از دوربین‌ها می‌توانید ضبط ویدیو را با شماره‌گیر حالت نیز انتخاب کنید.

در دوربین های سطح ورودی حالت های عکسبرداری دیگری نیز وجود دارد که می توانید از بین آنها انتخاب کنید. اینها حالت های صحنه هستند و با اینها دوربین بهترین سرعت شاتر و دیافراگم را انتخاب می کند. گاهی اوقات به طور خودکار فلش را نیز فعال می کند. آنها برای انواع خاصی از عکس‌ها از پیش تنظیم شده‌اند، بنابراین زمانی که برای اولین بار شروع به کار می‌کنید، میانبر هستند.

حالت های صحنه عبارتند از:

  • حالت پرتره
  • حالت افقی
  • حالت ورزشی
  • حالت ماکرو
  • حالت پرتره شب
  • حالت فلاش خاموش
  • حالت ساحلی یا برفی
  • حالت کودک

در زیر به نحوه و زمان استفاده از هر یک از حالت‌های صحنه با جزئیات بیشتر خواهیم پرداخت.

چرا حالت های عکاسی زیادی برای انتخاب وجود دارد؟

حالت‌های صحنه زمانی که برای اولین بار دوربین را برمی‌دارید و نمی‌دانید تنظیمات نوردهی چگونه کار می‌کنند، ایده‌آل هستند. این راهی است برای شروع به جای گیر افتادن و غرق شدن.

حالت های پیشرفته تر، مانند حالت برنامه، اولویت دیافراگم، اولویت شاتر و حالت دستی، هر کدام هدف و زمان ایده آلی برای استفاده دارند. ما به این حالت های هم بعد نگاه خواهیم کرد.

حالت خودکار دقیقاً همین است همه کارها را انجام می دهد، درست مانند یک دوربین کامپکت. اما برای به دست آوردن نتایج مورد نظر شما قابل اعتماد نیست، بنابراین از هر حالت عکاسی دیگری استفاده کنید و خودکار را به حال خود رها کنید.

حالت های صحنه با جزئیات

همانطور که گفتم، حالت های صحنه تنظیمات برنامه ریزی شده ای هستند که برای استفاده از بهترین تنظیمات نوردهی برای نوع صحنه ای که می خواهید عکاسی کنید، طراحی شده اند. تنها کاری که باید انجام دهید این است که با انتخاب نماد مربوطه به دوربین بگویید از چه چیزی عکاسی می کنید.

1. حالت پرتره

دیافراگم باز را برای عمق میدان کم تنظیم می کند تا بتوانید فرد را در فوکوس واضح با پس زمینه تار داشته باشید.

دوربین شما فرض می‌کند که از یک یا دو نفر عکس می‌گیرید، نه از یک گروه. همچنین فرض را بر این می‌گذارد که شما در حال گرفتن عکس از سر و شانه هستید، نه یک عکس تمام قد از دورتر.

گاهی اوقات، وقتی دوربین احساس می‌کند که هوا تاریک است، فلاش به طور خودکار فعال می‌شود تا سایه‌ها را پر کند.

برای پرتره هایی با رنگ پوست نرم و طبیعی استفاده کنید. اگر سوژه از پس‌زمینه دور باشد یا از لنز تله فوتو استفاده شود، جزئیات پس‌زمینه ملایم‌تر می‌شوند تا به ترکیب‌بندی حس عمق بدهد.

2. حالت افقی

 دیافراگم کوچکی را برای عمق میدان عمیق تنظیم می‌کند و اطمینان می‌دهد که فلاش و روشن‌کننده کمکی AF خاموش است.

حالت افقی در نور روز خوب است. اگر نور کم است یا تاریک است، از سه پایه استفاده کنید زیرا سرعت شاتر برای نگه داشتن دوربین بسیار کم است و لرزش دوربین عکس شما را تار می کند.

در حالت افقی دیافراگم کوچک (عدد f بالا) برای عمق میدان عمیق (شارپنس از جلو به عقب) خواهد بود. این بدان معنی است که هم پیش زمینه و هم پس زمینه در فوکوس قرار می گیرند.

به همین دلیل برای عکاسی از گروه های مردم نیز مفید است.

3. حالت ورزشی

 سرعت شاتر سریع را برای ثابت کردن عملکرد تنظیم می کند.

فلاش داخلی و روشنگر کمکی AF خاموش می شوند.

در حالت ورزش دوربین شما به طور خودکار از سرعت شاتر بالا حداقل 1/500 تا 1/1000 ثانیه برای ثابت کردن حرکت استفاده می کند تا سوژه تار نشود.

هنگام استفاده از حالت ورزشی، عکاسی در حالت عکاسی پیاپی نیز ایده خوبی است.

4. حالت ماکرو

 دیافراگم باز را برای عمق میدان کم برای محو کردن پس‌زمینه تنظیم می‌کند.

حالت ماکرو برای عکس های نزدیک از سوژه های کوچکتر از دست شما مانند گل ها و حشرات عالی است. شما باید واقعاً به سوژه خود نزدیک شوید، بنابراین به یک لنز ماکرو نیاز دارید که بتواند در فواصل بسیار کوتاه فوکوس کند. اگر لنز شما یک لنز ماکرو نیست و برای فوکوس مشکل دارد، به این دلیل است که شما خیلی نزدیک هستید.

این زمانی است که از حالت ماکرو برای عکاسی در نور خوب استفاده می کنید.

همچنین، به یاد داشته باشید که چون از نزدیک عکاسی می کنید، باید به دقت به فوکوس خود توجه کنید. مزیت عکاسی فقط اینچ از سوژه شما این است که می توانید تمام جزئیات کوچکی را که از چند فوت دورتر نمی بینید، ثبت کنید. همچنین خطاهای فوکوس را راحت‌تر خواهید دید که این یک نقطه ضعف است.

5. حالت پرتره شب

 سرعت شاتر آهسته را تنظیم می کند تا نورهای پس زمینه در عکس قابل مشاهده باشند، اما فلاش را نیز روشن می کند تا سوژه به وضوح در معرض دید قرار گیرد.

حالت پرتره شب سعی می کند بین نوردهی برای پس زمینه تاریک و همچنین سوژه اصلی تعادل ایجاد کند.

در این حالت شاتر قبل از روشن شدن فلاش کمی بیشتر از حد معمول باز می ماند. به این ترتیب می توان بخشی از پس زمینه را نیز ثبت کرد، زیرا هرچه شاتر باز باشد، نور بیشتری می توان ضبط کرد.

بسته به تاریکی آن، ممکن است استفاده از سه پایه ضروری باشد.

6. حالت فلش خاموش

این همان حالت خودکار است، اما با فلاش غیرفعال است.

7. حالت ساحلی و حالت برفی

 دوربین نوردهی روشن‌تری را تنظیم می‌کند و می‌داند که می‌خواهید یک صحنه روشن داشته باشید.

برخی از دوربین ها حالت های ساحلی و برفی نیز دارند، اما نه همه آنها. صحنه های ساحلی و صحنه های برفی از نظر دوربین مشابه هستند، زیرا هر دو صحنه های سفید بسیار روشنی هستند.

یک محیط برفی و یک ساحل شنی می تواند سیستم اندازه گیری دوربین را گیج کند و منجر به ایجاد تصاویر در معرض نور شود. این اتفاق می‌افتد، زیرا دوربین فکر می‌کند رنگ‌های بسیار روشن باید کمتر روشن باشند.

در حالت ساحل یا برف، به دوربین می‌گویید که مناطق بسیار روشن واقعاً روشن هستند و گرفتن آن به این شکل اشکالی ندارد.

8. حالت کودک

سرعت شاتر سریع را برای ثابت کردن عملکرد و دیافراگم بازتر برای پس‌زمینه تار تنظیم می‌کند.

باز هم، همه دوربین ها حالت کودک ندارند.

حالت کودک برای عکس های فوری از کودکان شلوغ مفید است. جزئیات لباس و پس زمینه به وضوح ارائه می شود، در حالی که رنگ پوست نرم و طبیعی باقی می ماند.

حالت های فوکوس و صحنه – یک نکته مهم

بسیاری از عکاسان مبتدی با عملکردهای نورسنجی و فوکوس روی دوربین گیج می شوند. مهم است که به یاد داشته باشید که حالت های صحنه به طور خودکار دوربین شما را نیز متمرکز نمی کنند.

صرف نظر از اینکه از چه حالت تصویربرداری استفاده می کنید حالت صحنه، حالت خودکار، یکی از حالت های نیمه اتوماتیک یا حالت دستی برای گرفتن عکس همچنان باید روی سوژه خود فوکوس کنید.

در حالت های P، S، A و M می توانید نوع فوکوس خودکار مورد نظر خود را انتخاب کنید. در حالت های دیگر دوربین کنترل بیشتری بر رفتار فوکوس دارد. با این وجود، شما هنوز هم باید جدا از اندازه گیری نوردهی تمرکز کنید.

از چه حالت های عکاسی باید استفاده کنید؟

من حالت خودکار را در نظر نگرفته‌ام، زیرا این حالت کم‌فایده‌ترین حالت عکاسی برای استفاده در دوربین‌های DSLR است. استفاده از حالت خودکار مانند یک نقطه ساده و عکاسی از دوربین کار می کند – همه کارها را انجام می دهد، از جمله تصمیم گیری در مورد استفاده از فلاش یا خیر.

شما فکر می کنید که این یک راه عالی برای گرفتن عکس های واضح و با نوردهی خوب است، اما اشتباه می کنید. دوربین نمی داند از چه چیزی عکس می گیرد. فقط به نوردهی دقیق فکر می کند و گاهی اوقات حتی این هم اشتباه می شود.

اگرچه عملکردها در همه مارک ها یکسان است، برچسب های حالت عکسبرداری بسته به ساخت دوربین متفاوت است. حالت های عکاسی نیکون P، A، S و M هستند. حالت های عکاسی کانن Ps، Av، Tv و M هستند.

برای اینکه بفهمیم چه زمانی و چگونه از چه حالت عکاسی استفاده کنیم، ابتدا باید مزایای هر کدام را درک کنیم.

حالت های عکسبرداری – پیشرفته تر

1. حالت برنامه (P یا Ps).

در حالت برنامه، دوربین در مورد تنظیمات دیافراگم و سرعت شاتر شما تصمیم می گیرد.

اگرچه این یک بهبود در حالت خودکار است زیرا به طور خودکار از فلاش استفاده نمی کند یا ISO را تغییر نمی دهد، من استفاده از آن را توصیه نمی کنم. هنگامی که برای تصمیم گیری در مورد نوردهی به دوربین تکیه می کنید، هرگز یاد نخواهید گرفت که چگونه در شرایط نوری دشوار عکاسی کنید یا چگونه یک جلوه خاص ایجاد کنید.

علاوه بر این، گاهی اوقات ممکن است به سرعت شاتر سریع نیاز داشته باشید، اما دوربین این را نمی‌داند، فقط می‌داند چگونه نوردهی دقیقی ایجاد کند، بنابراین ممکن است از سرعت شاتری استفاده کند که برای نیازهای شما بسیار کند است.

در حالت برنامه، دوربین هم در مورد دیافراگم و هم سرعت شاتر تصمیم می گیرد. این بهترین گزینه دستی برای شرایط نوری است، بنابراین مطمئن می شود که سرعت شاتر خیلی کم نیست.

اگر می خواهید بدانید که چگونه به طور مداوم عکس های عالی بگیرید، باید کنترل دوربین خود را در دست بگیرید.

با این حال، اگر با به دست گرفتن کنترل راحت نیستید، برنامه را به جای خودکار انتخاب کنید.

2. حالت اولویت دیافراگم (A یا Av).

اولویت دیافراگم محبوب ترین حالت عکاسی بعدی پس از حالت برنامه برای مبتدیان است. همچنین محبوب ترین انتخاب برای عکاسان پرتره است که نمی خواهند در حالت دستی عکاسی کنند.

با اولویت دیافراگم، دیافراگم را به عنوان مهمترین عامل در مثلث نوردهی در اولویت قرار می دهید. دیافراگم لنز را تنظیم می کنید و دوربین سرعت شاتر مناسب را برای نوردهی دقیق انتخاب می کند.

اولویت دیافراگم به شما امکان کنترل خلاقانه بر عمق میدان تصویرتان را می‌دهد، وقتی که f-stops را به سمت بالا یا پایین تغییر می‌دهید، در حالی که در بیشتر مواقع (در یک لحظه به این موضوع بازخواهم گشت) از نوردهی صحیح تصویر مطمئن می‌شود.

دیافراگم f2.8 دارای عمق میدان کم و پس‌زمینه تار خواهد بود، در حالی که f22 دارای عمق میدان عمیق با وضوح بیشتر جلو به عقب است.

فقط به یاد داشته باشید که به سرعت شاتر انتخاب شده توجه داشته باشید تا مطمئن شوید که برای نیازهای شما خیلی کند نیست. از آنجایی که دوربین نمی‌داند که آن را در دست نگه می‌دارید یا آن را روی سه‌پایه ثابت کرده‌اید، می‌تواند سرعت شاتری را تنظیم کند که برای نگه‌داشتن آن بسیار کند است بدون اینکه لرزش دوربین در تصویر شما ظاهر شود.

از طرف دیگر، ممکن است از سوژه‌های متحرک سریع عکس می‌گیرید، اما دوربین این موضوع را نمی‌داند، و ممکن است سرعت شاتر آنقدر پایین باشد که حرکت آن‌ها را ثابت نکند. در هر دو مورد، با یک تصویر تار مواجه خواهید شد.

تنظیمات دوربین: دیافراگم f2.8، سرعت شاتر 1/640، ISO 200

3. حالت اولویت شاتر (S یا Tv).

چرا از حالت اولویت شاتر استفاده کنیم؟

برای ثابت کردن اکشن با سرعت شاتر سریع، تاری حرکت را با سرعت شاتر آهسته نشان دهید، یا از سرعت شاتر آهسته برای نوردهی طولانی برای ثبت یک صحنه بسیار تاریک استفاده کنید.

شما سرعت شاتر را تنظیم می کنید و دوربین دیافراگم را برای نوردهی صحیح انتخاب می کند.

با این حال، اگر با اولویت شاتر عکاسی می کنید، توجه داشته باشید که دوربین حداکثر f-stop لنز شما را در نظر نمی گیرد. بنابراین، اگر از اتفاقی که با تغییر دیافراگم روی می‌دهد آگاه نیستید، ممکن است با یک تصویر کم نور مواجه شوید.

این اتفاق می افتد اگر سرعت شاتر را برای حداکثر دیافراگم خیلی سریع تنظیم کنید تا اجازه دهید نور کافی برای یک تصویر به درستی نوردهی شده باشد. دوربین فقط می‌تواند به حداکثر (یا حداقل) f-stop لنز شما برود و اگر سرعت شاتری را انتخاب کنید که بیش از آن نیاز به دیافراگم داشته باشد، عکس شما را بیش از حد یا کمتر از آن در معرض دید قرار می‌دهد.

تنظیمات دوربین: دیافراگم f5.6، سرعت شاتر 1/1000، ISO 200

4. حالت دستی (M).

حالت دستی برای اینکه شما را در کنترل خلاقانه دوربین خود و نتیجه نهایی عکس قرار دهید همه چیز را شکست می دهد.

ممکن است بخواهید سرعت شاتر را کم کنید یا عمق میدان را از یک عکس به عکس بعدی افزایش دهید تا در کمترین زمان از صحنه تنوع داشته باشید. اگر در حالت دستی عکاسی می کنید، این کار به راحتی انجام می شود.

با نگاه کردن به نشانگر نوردهی می توانید نوردهی صحیح تعیین شده توسط سیستم نورسنجی دوربین را بخوانید. سپس این به شما بستگی دارد که سرعت شاتر و دیافراگم را مطابق با نتیجه دلخواه خود تنظیم کنید.

چرا از حالت دستی استفاده کنیم؟

خلاقیت و کنترل کامل بر دوربین و نتیجه تصویر شما.

گاهی اوقات موقعیت بهترین حالت عکاسی برای استفاده را تعیین می کند

من قصد دارم در مورد حالت دستی با خودم مخالفت کنم، زیرا گاهی اوقات سهولت استفاده و توانایی انجام سریع عکس با نوردهی صحیح، مهمترین عامل است.

در موقعیت‌هایی که به سرعت در حال حرکت هستند، مانند پرتاب کردن کانفتی در عروسی، که در آن وقت کافی برای توجه به نشانگر نوردهی و همچنین تنظیم دیافراگم یا سرعت شاتر را ندارید، حالت اولویت دیافراگم می‌تواند مفید باشد.

برای مثال، اگر از دوچرخه‌سواران عکاسی می‌کنید و نور مدام تغییر می‌کند، به دلیل عبور ابرها از جلوی لنز، بهتر است از اولویت شاتر استفاده کنید.

تا زمانی که می‌دانید دیافراگم در محدوده‌های قابل قبولی برای نیازهای شما تغییر می‌کند، می‌توانید روی عمل تمرکز کنید. با عدم نیاز به تنظیم مداوم دیافراگم و سرعت شاتر برای شرایط نوری متغیر، عکسی را از دست نخواهید داد.

عکاسی همه چیز در مورد گزینه هاست

نکته مهم در مورد دوربین های مدرن این است که ما گزینه هایی داریم. گزینه های زیادی! بنابراین خود را در موقعیتی قرار دهید که بتوانید از همه آن گزینه ها استفاده کنید و یاد بگیرید که چگونه از همه آنها استفاده کنید.

هنگامی که حالت برنامه و حالت های صحنه را امتحان کردید و با عکاسی خود کمی راحت تر شدید، اکیداً توصیه می کنم به اولویت شاتر یا اولویت دیافراگم بروید. یا در انتهای عمیق بپرید و حالت دستی را انتخاب کنید.

اگر به تنظیمات خودکار تکیه کنید، هرگز یاد نخواهید گرفت که چگونه دوربین خود را کنترل کنید. در ابتدا انتخاب مسیر آسان وسوسه انگیز است، اما بسیار بهتر است که پشتکار داشته باشید و تنظیمات نوردهی خود را یاد بگیرید. در پایان از این کار سپاسگزار خواهید بود.

منبع

نظر دهید
      پاسخ دهید

      خدمات مشتریان

      راهنمای خرید

      با دیجی سنتر

      لوگوی دیجی سنتر

      دیجی سنتر (دیدافراز) در سال 1384 به منظور فعالیت در زمینه فروش گوشی موبایل، دوربین و لوازم و تجهیزات آتلیه تاسیس گردید ، و راه پر فراز و نشیب رشد و پیشرفت در این عرصه را به منظور کسب تجربه و خدمت به مصرف کنندگان، هنرمندان و دیگر هموطنان عزیزمان طی نموده... بیشتر بدانید.

      logo-kasbokar
      اینماد
      logo-samandehi
      تمامی حقوق برای فروشگاه اینترنتی دیجی سنتر محفوظ است.
      دیجی سنتر
      Logo