روش برنیزر: راهنمای گام به گام

روش Brenizer یک تکنیک دوربین هوشمند است، روشی که برای ثبت عکس‌های منحصر به فرد با حداقل تجهیزات طراحی شده است اما چگونه کار می‌کند؟ و چگونه می توانید آن را از بین ببرید؟ در این مقاله یک گردش کار ساده و گام به گام برای دستیابی به اثر برنیزر را توضیح می دهم. من همچنین توضیح می دهم که چه زمانی ممکن است بخواهید از روش برنیزر در عکاسی خود استفاده کنید (و چه زمانی ممکن است ترجیح دهید از آن اجتناب کنید). وقتی مطالعه را تمام کردید، می دانید که چگونه از روش Brenizer مانند یک حرفه ای استفاده کنید.

روش برنیزر چیست؟

روش Brenizer چندین فایل را برای دستیابی به یک اثر عمق میدان کم در یک تصویر با زاویه باز ترکیب می کند. به عبارت دیگر، این تکنیک به شما امکان می دهد عکسی با عمق میدان کم بگیرید که میدان دید وسیعی نیز دارد.

مفهوم نسبتا ساده است:

شما یک سری عکس با عمق میدان کم با لنز تله فوتو می گیرید. با هر عکس، لنز را کمی حرکت می دهید. سپس برای یک نتیجه زیبا، تصاویر را به هم می چسبانید:

این تصویر با استفاده از 32 عکس مختلف ایجاد شده است!

همانطور که احتمالا می دانید، ایجاد افکت عمق میدان کم با یک لنز با زاویه دید تقریبا غیرممکن است. هرچه فاصله کانونی شما بیشتر باشد، عمق میدان شما بیشتر می‌شود بنابراین اگر سعی می‌کنید عکسی با عمق میدان کم در 24 میلی‌متر بگیرید، باید بسیار به سوژه خود نزدیک شوید (از بین بردن زاویه دید شما) باید با دیافراگم بسیار عریض کار کنید (مانند f/0.4 که توسط لنزهای مدرن ارائه نمی شود!).

اما با روش برنیزر می توانید بهترین های هر دو دنیا را داشته باشید.

توجه داشته باشید که روش برنیزر به نام عکاس عروسی، رایان برنیزر، که این افکت را اختراع و رایج کرده است، نامگذاری شده است. اما ایده اصلی مستقیماً از کتاب بازی یک عکاس منظره بیرون می آید: شما به سادگی یک پانوراما در حالی که از لنز تله فوتو استفاده می کنید ایجاد می کنید. سپس تصاویر به دست آمده را در نرم افزار پس پردازش ترکیب می کنید.

مزایا و معایب روش برنیزر

روش برنیزر فواید زیادی دارد. به عنوان مثال، می تواند:

  • یک جلوه زیبا و منحصر به فرد ایجاد کنید
  • به سوژه های پرتره فایلی با وضوح بالا برای چاپ بزرگ ارائه دهید
  • به سبد خود کمک کنید تا از بقیه متمایز شود
  • و شما می توانید این کار را با هر دوربین و لنز تله فوتو انجام دهید، بنابراین مطمئناً نیاز به هزینه بالا ندارد. (من توصیه می کنم از سه پایه استفاده کنید، اما این یک الزام نیست.)

اما روش برنیزر دارای اشکالاتی است.

  • اول اینکه بسته به تعداد عکس‌هایی که استفاده می‌کنید، ممکن است چند دقیقه طول بکشد تا یک تصویر «گرفت». و سپس باید مدتی را صرف ویرایش و ترکیب فایل ها در فتوشاپ کنید.
  • همچنین، در حالی که از عکس‌های Brenizer خود عکس می‌گیرید، نور می‌تواند تغییر کند شما را مجبور می‌کند از نو شروع کنید یا متعهد شوید که پس از پردازش زیادی انجام دهید.

بنابراین قبل از اینکه تصمیم به استفاده از افکت برنیزر در موقعیت عکاسی بگیرید، از خود بپرسید:

آیا برای این کار وقت دارم؟ و آیا نور به اندازه کافی ثابت است که نتیجه خوبی را به همراه داشته باشد؟ اگر پاسخ “بله” است، آن را دنبال کنید! در غیر این صورت روش برنیزر را برای یک روز دیگر در نظر بگیرید.

نحوه استفاده از روش برنیزر: فرآیند گام به گام

اکنون که با مزایا و معایب روش Brenizer آشنا شدید، بیایید ببینیم که چگونه می‌توانید آن را از بین ببرید (هم در زمینه و هم در فتوشاپ).

مرحله 1: یک فرصت عکس خوب پیدا کنید

از نظر فنی می توانید از روش برنیزر در هر موضوعی استفاده کنید. اما ایجاد هر عکس Brenizer زمان زیادی می برد، بنابراین توصیه می کنم موضوع و ترکیب بندی خود را با دقت انتخاب کنید. به دنبال لایه هایی باشید که وقتی با عمق میدان کم ترکیب شوند جلوه زیبایی ایجاد کنند. و اگر در حال عکاسی پرتره هستید، مطمئن شوید که سوژه شما ژستی ثابت و راحت را انتخاب کرده است که بتواند تا 30 ثانیه نگه دارد. به نور نیز توجه کنید. اگر هنگام طلوع یا غروب خورشید عکس می‌گیرید، باید سریع کار کنید. (زمانی که شروع به کار می کنید، ممکن است ترجیح دهید این تکنیک را در یک روز ابری امتحان کنید، زمانی که خطر واقعی مشکلات نور وجود ندارد.)

مرحله 2: تنظیمات خود را آماده کنید

هنگامی که ترکیب خود را شناسایی کردید، می خواهید دوربین خود را روی سه پایه نصب کنید. (باز هم، این مورد ضروری نیست، اما بسیار مفید است!) برای به حداکثر رساندن اثر عمق میدان کم، به سوژه خود نزدیک شوید. سپس دوربین خود را روی حالت دستی (نه اولویت دیافراگم!) قرار دهید و تنظیمات زیر را انجام دهید:

دیافراگم

تا جایی که لنز شما می تواند عکس بگیرید. ممکن است f/1.2، ممکن است f/4 یا f/5.6 باشد. هرچه بتوانید گسترده تر بروید، اثر حاصله چشمگیرتر است.

ISO و سرعت شاتر

مقدار ISO و سرعت شاتر را شماره گیری کنید که نوردهی خوبی به شما می دهد (در حالی که تصویر را واضح نگه می دارد). من دوست دارم وقتی نور خوب است ISO خود را روی مقدار پایه آن تنظیم کنم، سپس یک سرعت شاتر را صرفاً بر اساس ملاحظات نوردهی انتخاب کنم. اما اگر نور ضعیف باشد، ISO را برای نوردهی روشن‌تر (و سرعت شاتر بیشتر) افزایش می‌دهم.

تعادل رنگ سفید

هر گزینه ای غیر از خودکار را انتخاب کنید. می‌خواهید هنگام عکاسی، تعادل رنگ سفید ثابت بماند، اما تعادل سفید خودکار ممکن است باعث شود دوربین شما WB را در طول مجموعه عکس‌های شما تنظیم کند. من دوست دارم دمای کلوین را به صورت دستی تنظیم کنم، اما همیشه می توانید یک تنظیم از پیش تعیین شده تعادل رنگ سفید را انتخاب کنید و ادامه دهید.

فاصله کانونی

فاصله کانونی بیشتر جلوه عمق میدان را افزایش می‌دهد، اما به عکس‌های بیشتری نیز نیاز دارد. پس با دقت انتخاب کنید! (100 میلی متر نقطه شروع خوبی است.) صرف نظر از این، فاصله کانونی شما باید از عکسی به عکس دیگر یکسان باقی بماند. اگر با لنز پرایم کار می کنید، این کار آسان خواهد بود اما اگر از زوم استفاده می کنید، حتما لنز خود را با دقت نگه دارید. شما نمی خواهید به طور تصادفی فاصله کانونی را در میانه سریال تنظیم کنید!

فوکوس

فوکوس خود را روی سوژه خود تنظیم کنید، سپس آن را به حالت دستی تغییر دهید. تا زمانی که فیلمبرداری سریال خود را تمام نکرده اید، دیگر آن را لمس نکنید!

مرحله 3: از تصاویر خود در یک طرح بندی سازمان یافته عکس بگیرید

هنگامی که نوردهی و فوکوس خود را تنظیم کردید، زمان شروع عکاسی است. من به شدت توصیه می‌کنم طوری کار کنید که ممکن است کتاب بخوانید، از گوشه بالا سمت چپ شروع کنید و به پایین سمت راست بروید:

تعداد تصاویری که می گیرید به ترکیب بندی و فاصله کانونی شما بستگی دارد، بنابراین احساس نکنید که نیازی به گرفتن 32 عکس ندارید اما در صورت شک، بیشتر عکس بگیرید، نه کمتر! اکثر مردم بین 20 تا 50 فایل استفاده می کنند، اما با کسب تجربه در روش Brenizer، تعداد عکس هایی که می گیرید احتمالا کاهش می یابد.

مطمئن شوید که هر عکس حداقل یک سوم همپوشانی داشته باشید. به این ترتیب، نرم‌افزار می‌تواند زمانی که هر تصویر به دوخت تعلق دارد، ببیند. همچنین، هر کاری که انجام می دهید، نظم را زیر پا نگذارید! هنگامی که برای اولین بار روش برنیزر را امتحان می کنید، ممکن است وسوسه شوید که به طور تصادفی از اطراف کادر عکس بگیرید تا هر سوراخ یا شکافی را پر کنید. اما این فقط شانس نتیجه کثیف را افزایش می دهد و در نهایت با سوراخ ها و لبه های عجیب و غریب مواجه خواهید شد:

من این تصویر را در یک حرکت دایره ای گرفتم، بنابراین فتوشاپ برای ادغام درست تصویر مشکل داشت. عکس‌های اضافی زیادی وجود داشت که نمی‌دانستند باید با آن‌ها چه کار کنم، و من مجبور شدم وارد آن شوم و به صورت دستی برخی از تصاویر را کنار هم بگذارم. در وقت خود صرفه جویی کنید و از اشتباه من درس بگیرید!

و به هر حال، قبل از شروع عکاسی، به تصویر نهایی خود فکر کنید. آیا به عنوان یک فایل عمودی، یک فایل افقی، یک فایل مربعی یا یک پانوراما به بهترین شکل به نظر می رسد؟ مطمئن شوید که به اندازه کافی عکس بگیرید که بتوانید نتیجه نهایی را در جهت دلخواه خود ایجاد کنید!

مرحله 4: تصاویر را به صورت دسته ای ویرایش کنید و اکسپورت کنید

هنگامی که فایل های خود را ضبط کردید و به خانه رفتید، آنها را در نوعی نرم افزار ویرایش دسته ای (مانند لایت روم) بارگذاری کنید.

اولین تصویر را ویرایش کنید تنظیمات استاندارد تعادل رنگ سفید، نوردهی، کنتراست و اشباع را انجام دهید سپس کل دسته تصاویر را همگام کنید تا ویرایش دقیقاً یکسان برای هر فایل اعمال شود. (توجه داشته باشید که نیازی به اعمال ویرایش های پیچیده مانند درجه بندی رنگ یا جاخالی دادن و سوزاندن ندارید. این موارد را می توان به عکس نهایی اضافه کرد.)

هنگامی که تصاویر شما ویرایش شدند، باید آنها را به برنامه ویرایش stitching خود صادر کنید. فتوشاپ کار را بسیار خوبی انجام می دهد، اما سایر برنامه ها نیز می توانند کار کنند این در واقع فقط به ترجیحات شخصی مربوط می شود.

من توصیه می کنم عکس های خود را به صورت JPEG اکسپورت کنید، با لبه بلند بین 700 تا 1000 پیکسل بسته به تعداد تصویری که قصد دارید ادغام کنید. (از آنجایی که تعداد زیادی عکس را با هم ادغام خواهید کرد، دلیلی برای اکسپورت به عنوان فایل های با وضوح بالا وجود ندارد!)

مرحله 5: تصاویر را ادغام کنید

در این مرحله، شما فقط باید عکس های خود را به سبک پانوراما به هم بپیچید. اگر از فتوشاپ استفاده می کنید، در اینجا نحوه ادامه کار آمده است:

به File>Automate>Photomerge بروید. وقتی پنجره Photomerge باز شد، گزینه Blend Images Together را علامت بزنید و گزینه Auto Layout را انتخاب کنید. تصاویر خود را مرور کنید، سپس OK را بزنید.

در این مرحله، این فقط یک بازی انتظار است. بسته به اندازه فایل شما و تعداد تصاویری که با آنها کار می کنید، فرآیند دوخت stitching واقعی ممکن است چند دقیقه طول بکشد یا ممکن است نیم ساعت طول بکشد.

در نهایت فتوشاپ یک تصویر ادغام شده را به شما ارائه می دهد. اگر در طرح‌بندی سازمان‌یافته عکس گرفته‌اید، نرم‌افزار شما احتمالاً کار خوبی انجام داده است، و تنها کاری که باید انجام دهید این است که تصویر خود را به جهتی که می‌خواستید استفاده کنید برش داده و به‌عنوان JPEG ذخیره کنید!

راهنمای روش برنیزر: کلمات پایانی

خوب، شما آن را دارید: یک فرآیند ساده و گام به گام برای تکان دادن روش برنیزر. این یک تکنیک عالی است و انجام آن خیلی سخت نیست، اگرچه به صبر و پشتکار نیاز دارد. پس برو عکاسی که خوش بگذره چند تا عکس Brenizer بگیر و از اشتباهات اولیه نترس!

منبع

نظر دهید

      پاسخ دهید

      با دیجی سنتر

      خدمات مشتریان

      راهنمای خرید

      logo-samandehi
      اینماد
      logo-kasbokar

      دیجی سنتر (دیدافراز) در سال 1384 به منظور فعالیت در زمینه فروش گوشی موبایل، دوربین و لوازم و تجهیزات آتلیه تاسیس گردید ، و راه پر فراز و نشیب رشد و پیشرفت در این عرصه را به منظور کسب تجربه و خدمت به مصرف کنندگان، هنرمندان و دیگر هموطنان عزیزمان طی نموده اند.

      ارتباط با دیجی سنتر :

      تهران، سیدخندان، ابتدای رسالت شرق، نرسیده به خیابان دبستان، نبش کوچه باقری پلاک 1 طبقه سوم

      کد پستی : 1631773115

      دیجی سنتر
      Logo