فرهنگ لغت 24 اصطلاح عکاسی برای مبتدیان

اصطلاحات عکاسی برای عکاسان جدید

بسیاری از عکاسان جدید احساس می کنند با یک زبان کاملاً گیج کننده جدید از اصطلاحات عکاسی روبرو هستند. برای کمک به یادگیری سریع‌تر، راه حل شکستن اصطلاحات تخصصی شما در اینجا آمده است! من یک فرهنگ لغت از اصطلاحات عکاسی را گردآوری کرده ام که شما را در کوتاه ترین زمان مثل یک عکاس صحبت کنید.

این یک لیست جامع نیست، اما مطمئناً یک مکان عالی برای شروع است.

اطلاعات زیادی در اینجا وجود دارد، بنابراین ممکن است به صورت مرحله ای از طریق آن کار کنید. به علاوه بهتر است دوربین خود را همراه داشته باشید تا بتوانید بعد از هر بخش با آن بازی کنید.

زمانی که آموخته هایم را بلافاصله عملی می کنم، چیزها را خیلی بهتر به خاطر می آورم.

این یک نمای کلی (اگر خودم بگویم) “در یک نگاه” از تمام اطلاعات این پست است.

ما این فرهنگ لغت اصطلاحات عکاسی را به صورت حروف الفبا به کار می بریم…

1. دیافراگم Aperture

هنگامی که دیافراگم را تنظیم می کنید، میزان برخورد نور به سنسور را کنترل می کنید. دیافراگم به همان روشی کار می کند که عنبیه شما کار می کند. هر چه عنبیه شما بازتر باشد، نور بیشتری وارد چشمان شما می شود.

هرچه دیافراگم بازتر باشد، نور بیشتری وارد لنز می شود و به سنسور برخورد می کند.

دیافراگم بر عمق میدان تصویر تأثیر می گذارد و یکی از راه های ایجاد پس زمینه های زیبا و تار است که همه درباره آن صحبت می کنند. عمق میدان باریک یا کم به این معنی است که در جلوی سوژه و پشت سوژه شما شارپ بودن بسیار کمی وجود دارد.

عمق میدان عمیق یا طولانی به این معنی است که یک ناحیه بزرگتر قبل از سوژه و پشت سوژه شما وجود دارد که واضح است. ممکن است شنیده باشید که از آن به عنوان “تیزبینی جلو به عقب” یاد می شود. به همین دلیل است که عمق میدان مورد علاقه عکاسان منظره است – آنها جزئیات زیادی را در پیش زمینه و همچنین پس‌زمینه تصویر می‌خواهند.

دیافراگم با f-stop اندازه گیری می شود که اعداد F نیز نامیده می شود.

اینجاست که می تواند گیج کننده باشد، زیرا وقتی می گوییم:

یک دیافراگم باز، ما در مورد یک عدد F کوچک صحبت می کنیم، مانند f2.8
یک دیافراگم باریک، ما در مورد یک عدد F بزرگ صحبت می کنیم، مانند f22
زمانی که برای اولین بار شروع به کار می کنید، پیچیده کردن این مفهوم ممکن است سخت باشد. بنابراین، این یک راه حل است…

در مورد دیافراگم بر حسب عمق میدان (DoF) یا تاری پس‌زمینه فکر کنید، زیرا این همان چیزی است که هنگام تنظیم f-stop یا عدد F خود کنترل می‌کنید.

  • عمق میدان کم (باریک) = تعداد کم، به عنوان مثال. f2.8. از این برای پس زمینه تار استفاده کنید.
  • عمق میدان (عمیق) = عدد بزرگ، به عنوان مثال. f22. از این برای وضوح جلو به عقب استفاده کنید.

2. بوکه Bokeh

واژه بوکه از کلمه ژاپنی “boke” به معنای مه یا تیرگی گرفته شده است. “boh-keh” تلفظ می شود. اگرچه، من شنیده ام که آن را به روش های مختلف تلفظ می کند و به نظر می رسد یکی از آن چیزهایی است که هیچ کس نمی تواند با آن موافق باشد.

بوکه قسمت تار یک تصویر است که در فوکوس نیست، معمولاً پس زمینه. سه راه برای ایجاد بوکه:

دیافراگم خود را روی یک عمق میدان باریک، مانند f2.8 یا f4 تنظیم کنید. عکاسی با عمق میدان بسیار کم شناخته شده ترین روش است.
فاصله کانونی لنز شما نیز بر بوکه تأثیر می گذارد. هرچه فاصله کانونی بیشتر باشد، تاری یا بوکه بیشتری خواهید داشت.
بوکه همچنین تحت تأثیر فواصل بین شما و سوژه و سوژه و پس زمینه قرار می گیرد. هرچه سوژه شما از پس زمینه دورتر باشد، پس زمینه خارج از فوکوس یا تار خواهد بود.
نورهای خارج از فوکوس در پس‌زمینه، بوکه‌های زیبایی را ایجاد می‌کنند، مانند درختان برگ‌دار با نور خورشید از پشت.

3. براکت Bracket

وقتی عکسی را براکت می گذارید، یک سری فریم (معمولاً 3) از یک صحنه را در تنظیمات دوربین مختلف می گیرید. برای براکتینگ نوردهی:

یک فریم در تنظیمات نوردهی توصیه شده توسط دوربین گرفته می شود،
برای مثال، یکی با نوردهی -1 EV کم است
و یکی با +1 EV بیش از حد نوردهی می شود
قبل از دوربین های دیجیتال و مشاهده فوری نتایج در پشت دوربین، عکاسان از براکت استفاده می کردند تا مطمئن شوند که تصاویرشان به درستی در معرض دید قرار می گیرند.

در حال حاضر یکی از کاربردهای رایج براکتینگ نوردهی با هدف ایجاد یک تصویر HDR است. این سه تصویر بر روی کامپیوتر ترکیب شده اند تا هم سایه ها و هم هایلایت ها به درستی در تصویر نهایی نمایان شوند.

اگر دوربین DSLR شما این قابلیت را دارد، می توانید آن را طوری تنظیم کنید که براکت نوردهی را به صورت خودکار انجام دهد. دوربین‌های DSLR سطح ورودی همیشه این عملکرد را ندارند.

انواع دیگری از براکتینگ وجود دارد، مانند:

  • براکتینگ فلش
  • براکتینگ عمق میدان
  • براکتینگ فوکوس
  • براکت تعادل سفیدی

با این حال، براکتینگ نوردهی رایج‌ترین مورد است و به طور کلی زمانی که در مورد براکتینگ صحبت می‌کند به آن اشاره می‌کند.

این یک راه خوب برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد نوردهی است زیرا می توانید هر عکس را بعداً برای مقایسه در رایانه تجزیه و تحلیل کنید. همچنین خواهید دید که چگونه گاهی اوقات سیستم اندازه گیری دوربین را می توان فریب داد. با انجام این کار، نحوه برخورد با شرایط مختلف را یاد خواهید گرفت.

4. لامپ – حباب Bulb

تنظیم “B” تنظیم لامپ است و برای نوردهی طولانی بیش از 30 ثانیه است. سرعت شاتر خود را روی (slower) تنظیم کنید تا زمانی که تنظیمات “B” را مشاهده کنید. در حالت Bulb، شاتر باز می ماند تا زمانی که به آن بگویید بسته شود.

با این حال، نمی توانید فقط دکمه شاتر را فشار دهید، آن را نگه دارید و پس از آماده شدن آن را رها کنید.

این کار باعث ایجاد لرزش دوربین می شود که بر وضوح تصویر شما تأثیر می گذارد. شما باید شاتر را بدون دست زدن به آن فعال کنید. این روزها از یک کنترل از راه دور یا یک کابل آزاد استفاده می کنیم تا در حین نوردهی به دوربین دست نزنیم.

B مخفف “Bulb” است، که ممکن است عجیب به نظر برسد تا زمانی که متوجه شوید که در ابتدا برای نوردهی طولانی، شاتر به طور پنوماتیک توسط یک rubber air bulb فعال می شد.

شبیه به رها کردن کابل بود، با این تفاوت که تا زمانی که می‌خواهید تصویر را در معرض دید قرار دهید، لامپ لاستیکی انتهای کابل را فشار می‌دادید. وقتی فشار دادن لامپ لاستیکی متوقف می شد، دریچه نیز بسته می شد.

استفاده از تنظیمات bulb بسیار سرگرم کننده است!

موقعیت‌های مختلفی برای استفاده از حالت Bulb وجود دارد، اما در اینجا چند مورد وجود دارد که شما را به فکر وادار می‌کند: رعد و برق، مسیرهای ستاره‌ای، یا رد چراغ‌های خودرو در خیابان در شب. شما می توانید با باز نگه داشتن دریچه برای مدت طولانی در حالی که امواج دریا به داخل و خارج حرکت می کنند، دریایی شیری رنگ ایجاد کنید.

5. برش بزنید Crop

برش یک تصویر راه دیگری برای گفتن بریدن بخشی از یک صحنه برای ترکیب بندی بهتر است.

شما می توانید این کار را در پردازش انجام دهید، اما بهتر است در زمان گرفتن عکس این کار را انجام دهید. برش دادن یک تصویر بعد از آن هدر دادن پیکسل است. هرچه یک تصویر را در پردازش فشرده تر برش دهید، کیفیت بیشتری را از دست خواهید داد.

البته اگر قصد ندارید تصویرتان یک چاپ دیواری بزرگ و زیبا باشد، خوب است.

وقتی نوبت به کیفیت می رسد، هر پیکسل مهم است.

بنابراین، وقتی می‌خواهید عکس بگیرید، ابتدا باید تصمیم بگیرید که چه چیزی را در عکس می‌خواهید. این بخشی از “درست کردن آن در دوربین getting it right in camera” است، عبارتی که زیاد خواهید شنید.

6. عمق میدان

عمق میدان فاصله بین نزدیکترین و دورترین اجسام شارپ در یک صحنه است.

وضوح جلو به عقب را با عمق میدان عمیق دریافت کنید (مفید در مناظر). از عمق میدان کم برای پس‌زمینه و پیش‌زمینه تار (مفید در پرتره)، با سوژه زیبا و واضح استفاده کنید.

عمق میدان (DOF) تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار دارد و متداول ترین روش تنظیم دیافراگم (F-stop یا عدد F) است.

فاصله کانونی لنز، اندازه سنسور دوربین و فاصله بین عکاس، سوژه و پس‌زمینه نیز بر عمق میدان تأثیر می‌گذارد.

در اینجا یک “طرح” سریع برای نشان دادن …

  • عکاس – – موضوع – – پس‌زمینه = جزئیات جلو به عقب (با استفاده از دیافراگم کوچک)
  • عکاس – – موضوع – – – – – – پس زمینه = پس زمینه تار (با استفاده از دیافراگم کوچک)

بنابراین، اگر سوژه شما 2 متر از شما و 6 متر از پس زمینه فاصله داشته باشد، پس زمینه تارتر از زمانی است که آنها در فاصله 2 متری پس زمینه قرار داشته باشند.

7. DSLR

یک دوربین رفلکس تک لنز دیجیتال … درام رول… نسخه دیجیتال یک دوربین رفلکس تک لنز (یعنی نسخه فیلم) است!

یک دوربین DSLR از مکانیزم آینه ای برای عبور نور به سنسور تصویر استفاده می کند تا با خارج کردن آینه از مسیر، تصویری را ثبت کند.

آینه نور را از لنز به منظره یاب منعکس می کند تا بتوانید آنچه را که عکاسی می کنید ببینید.

وقتی شاتر را فشار می دهید:

  • آینه به سمت بالا حرکت می کند و نور را عبور می دهد
  • دریچه باز می شود
  • نور به سنسور برخورد می کند و تصویر ساخته می شود
  • سپس دریچه بسته می شود
  • آینه بازتابی به سمت عقب حرکت می کند تا دوباره نور را به منظره یاب هدایت کند

اگر با سرعت شاتر پایین‌تر عکس بگیرید، لحظه‌ای را متوجه خواهید شد که چیزی نمی‌بینید. این به این دلیل است که آینه بازتابی به سمت بالا چرخیده است تا نور را به سنسور عبور دهد، بنابراین منظره یاب تاریک می شود.

8. EV

روشنایی یک صحنه با EV (مقدار نوردهی) در مقیاس عددی که در استاپ اندازه گیری می شود نشان داده می شود:

  • از 1 (واقعا تاریک)
  • تا 18 (واقعا روشن)

اعداد EV روشنایی یک صحنه را در مقیاسی بیان می کنند که سرعت شاتر و تنظیمات دیافراگم را برای یک تنظیم ISO خاص در یک عدد ترکیب می کند. هر عدد EV نشان دهنده یک نقطه روشنایی است.

به عبارت دیگر، مثلا EV 4 یک استاپ روشن تر از EV 3 است. اتفاقاً در مورد تنظیم دیافراگم و سرعت شاتر با استاپ هم صحبت می کنیم.

این بدان معناست که عکاس باید دیافراگم، سرعت شاتر و تنظیمات ISO را تنظیم کند تا به درستی تصویر را برای EV آن صحنه خاص در معرض دید قرار دهد. EV همان چیزی است که هست – غیر قابل تغییر. روز یا شب، روشن یا تاریک، آفتابی یا ابری است.

بنابراین، برای نمایش صحیح یک صحنه خاص، فرض کنید دیافراگم f5.6 و سرعت شاتر را 1/125 تنظیم کرده اید. همچنین اگر دیافراگم را روی f2.8 و سرعت شاتر را روی 1/500 تنظیم کنید، می توانید نوردهی درستی از همان صحنه به دست آورید.

چرا؟ زیرا دیافراگم با دو توقف حرکت کرد، از f5.6 (نور کمتر) به f2.8 (نور بیشتر).

بنابراین سرعت شاتر باید دو توقف در جهت مخالف حرکت می‌کرد، از 1/125 (نه خیلی سریع) به 1/500 (سریع‌تر) تا همان مقدار نوردهی صحیح را حفظ کند.

نور کمتر/سرعت شاتر کمتر در مقابل نور بیشتر/سرعت شاتر سریعتر.

اگرچه تصویر به درستی در معرض دید قرار گرفته است، با این حال، تصویر متفاوت به نظر می رسد. با تنظیمات دوم، عمق میدان کمتری برای محو کردن پس‌زمینه و سرعت شاتر سریع‌تر برای ثابت کردن حرکت (بسته به سرعت حرکت سوژه) خواهید داشت.

همچنین می‌توانید ISO را به جای دیافراگم یا سرعت شاتر تنظیم کنید.

9. مثلث نوردهی

نوردهی یک تصویر بر اساس میزان نوری که به سنسور برای ایجاد یک تصویر برخورد می کند تعیین می شود. به عبارت دیگر، نوردهی تعیین می کند که یک تصویر چقدر روشن یا تاریک خواهد بود.

نوردهی با استفاده از سه آیتم تنظیم می شود: دیافراگم، سرعت شاتر و ISO. این به عنوان مثلث نوردهی شناخته می شود.

شما اولویت خود را تعیین می کنید و بر اساس آن دیافراگم، سرعت شاتر و ISO خود را تنظیم می کنید:

اگر عمق میدان در اولویت است، تنظیمات دیافراگم خود را اولویت بندی کنید و سرعت شاتر و ISO خود را تنظیم کنید تا تصویر به درستی در معرض دید قرار گیرد.
وقتی سرعت در اولویت است، سریع یا آهسته، سرعت شاتر خود را اولویت بندی کنید و دیافراگم و ISO خود را بر این اساس تنظیم کنید.
برای ایجاد نویز در یک تصویر، ISO خود را افزایش دهید و سپس دیافراگم و سرعت شاتر خود را برای سازگاری با این تنظیم کنید.

10. فرمت فایل

فرمت فایل روش دیگری برای بیان نوع فایلی است که دوربین برای ذخیره یک تصویر استفاده می کند، مانند: TIFF، JPEG یا RAW.

برای حفظ هرچه بیشتر جزئیات، باید با فرمت RAW عکس بگیرید و سپس تصاویر خود را پس از ویرایش در لایت روم یا فتوشاپ برای چاپ یا ارسال آنلاین به صورت JPEG صادر کنید. فایل RAW معادل دیجیتال نگاتیو فیلم است.

بدون نرم افزار ویرایش (مانند لایت روم، فتوشاپ یا موارد مشابه)، نمی توانید یک فایل RAW را روی رایانه خود باز کنید. قبل از اینکه دوربین خود را برای عکاسی با فرمت RAW تنظیم کنید، مطمئن شوید که نرم افزار ویرایش مناسبی دارید.

اطلاعات بیشتر در مورد فرمت های فایل: کیفیت تصویر – مزایا و معایب RAW در مقابل JPEG

11. فلش

فلاش نوعی نور بارق است که یک انفجار سریع نور ایجاد می کند تا به روشن کردن یک صحنه کمک کند. اکثر دوربین ها دارای فلاش داخلی هستند، اما برای نتایج بهتر از فلاش خارجی استفاده کنید که به عنوان اسپیدلایت نیز شناخته می شود.

فلاش را می توان روی هاتشو دوربین شما نصب کرد، اما برای نتایج بهتر، باید بر تکنیک های فلاش خاموش دوربین (OCF) تسلط داشته باشید.

این شامل قرار دادن فلاش / نور اسپید روی پایه و قرار دادن آن در جایی است که مستقیماً در مقابل سوژه شما نیست. بنابراین، نور خود را در موقعیت قرار دهید:

  • خارج از مرکز
  • به طرف
  • یا حتی پشت سوژه شما

می‌توانید فلاش/نور اسپیدلایت را با استفاده از فلاش داخلی خود یا با یک ماشه فلاش بی‌سیم (فرستنده) نصب شده روی کفشک دوربینتان فعال کنید.

پس از تسلط بر یک نور، می توانید شروع به اضافه کردن نورهای بیشتری کنید. اینجاست که کنترل یک صحنه واقعا جالب می شود.

12. F-stop

f-stop نسبت کانونی لنز دوربین است و اندازه‌گیری است که هنگام تنظیم دیافراگم از آن استفاده می‌کنیم. بر میزان نوری که به لنز اجازه می‌دهد تأثیر می‌گذارد، که بر عمق میدان عکس تأثیر می‌گذارد.

توضیح گیج کننده: یک لنز با طول 100 میلی متر که روی f-stop f10 تنظیم شده است، قطر دیافراگم آن 10 میلی متر است. همان لنز با طول 100 میلی‌متر که روی f20 تنظیم شده است، قطری برابر با 5 میلی‌متر، نصف قطر f10 خواهد داشت. وقتی f-stop را دوبرابر می کنید، اندازه دیافراگم را نصف می کنید – هر چه عدد بزرگتر باشد، دیافراگم کوچکتر است.

توضیح ساده: یک راه آسان برای تصمیم گیری در مورد استفاده از F-stop این است که آن را از نظر عمق میدان در نظر بگیرید، زیرا این چیزی است که در یک تصویر تأثیر می گذارد:

  • f-stop کوچک (عدد F) = عمق میدان کوچک (پیش‌زمینه و پس‌زمینه تار)
  • f-stop بزرگ (عدد F) = عمق میدان زیاد (از جلو به عقب تیزتر)

13. ساعت طلایی

ساعت طلایی که گاهی اوقات ساعت جادویی نامیده می شود، یک ساعت پس از طلوع خورشید و یک ساعت قبل از غروب خورشید رخ می دهد. مدت زمان دقیق متفاوت است و بسته به فصل و مکانی که در آن هستید می تواند تا دو ساعت طول بکشد.

ساعت طلایی بهترین زمان برای عکاسی در فضای باز است. دمای رنگ نور گرمتر است و خورشید در آسمان پایین و پراکنده است. این عوامل برای عکاسی پرتره و دراماتیک برای عکاسی منظره و شهر بسیار جذاب هستند.

درخشش گرم صحنه دلنشین است. علاوه بر این، نور منتشر کنتراست کمتری (سایه‌های تاریک) ایجاد می‌کند، بنابراین کمتر احتمال دارد که سایه‌های تیره و هایلایت‌های منفجر شده داشته باشید.

14. HDR

تصویری با محدوده دینامیکی بالا جزئیات را در سراسر محدوده تون حفظ می‌کند، از رنگ‌های تیره گرفته تا رنگ‌های متوسط تا رنگ‌های روشن.

هنگام عکسبرداری از براکت نوردهی استفاده کنید و سپس سه تصویر را در رایانه ترکیب کنید تا به یک تصویر HDR با جزئیات نوردهی خوب در مناطق تاریک و روشن برسید.

15. ISO

ISO مخفف سازمان استانداردهای بین المللی است و بازمانده ای از دوربین های فیلمبرداری است. ما قبلاً فیلم خود را طبق ISO می خریدیم، مانند ISO 100 یا ISO 200 یا مانند فیلم اسلاید ISO 50.

ISO حساسیت نور سنسور را تنظیم می کند. هرچه ایزو کمتر باشد، حساسیت دوربین به نور کمتر خواهد بود. مثل عینک آفتابی برای دوربین شماست. وقتی بیرون روشن است چشمان شما به نور حساس تر هستند، بنابراین عینک آفتابی می زنید.

وقتی ISO را تنظیم می کنید، حساسیت سنسور را برای گرفتن نور تنظیم می کنید. ایزوی بالاتر از 400 نور بیشتری نسبت به ISO 200 می گیرد.

اگرچه تنظیمات ISO بالا به هنگام عکاسی در محیط تاریک کمک می کند، اما هر چه ISO بالاتر باشد، نویز بیشتری در تصویر خواهید دید. دوربین های فول فریم با ایزوی بالا بهتر از دوربین های کراپ فریم عمل می کنند.

16. کلوین

واحد اندازه گیری دمای رنگ منابع نور کلوین (K) است. چشمان ما به طور خودکار با آنچه در اطراف خود می بینیم تنظیم می شوند. با این حال، در یک دوربین، ما باید تعادل رنگ سفید را تنظیم کنیم تا دمای رنگ تصویر را با چیزی که انتظار داریم ببینیم، تنظیم کنیم.

در عکاسی، مقیاس دمایی که اغلب استفاده می شود از 2000K (نور شمع) تا 9000K (سایه تاریک) متغیر است. در بین آن دو پایان داریم:

  • لامپ های خانه در 3500K
  • نور روز 5500K است
  • یک روز ابری حدود 6500 هزار نفر است
  • در سایه تقریباً 7500K است

می توانید با کلوین و تعادل رنگ سفید بازی کنید تا به نتایج جالبی برسید.

17. متر

هنگامی که نور را اندازه گیری می کنیم، روشنایی نور را اندازه گیری می کنیم تا نوردهی را تعیین کنیم و بنابراین ترکیب صحیح سرعت شاتر، دیافراگم و ISO را استفاده می کنیم.

چهار نوع حالت اندازه گیری در دوربین های DSLR وجود دارد:

  • اندازه گیری ماتریس Matrix metering (Nikon) یا اندازه گیری ارزیابی Evaluative metering (Canon) – کل صحنه را برای تعیین نوردهی صحیح اندازه گیری می کند.
  • نورسنجی با وزن مرکزی Centre-weighted metering – نور را در وسط قاب (60 تا 80 درصد) و اطراف آن، بدون توجه به لبه ها ارزیابی می کند.
  • نورسنجی نقطه ای Spot metering – نور اطراف نقطه فوکوس شما (2 تا 4 درصد) را هر کجا که باشد ارزیابی می کند و هر چیز دیگری را نادیده می گیرد.
  • اندازه گیری جزئی Partial metering (فقط Canon) – مرکز صحنه را در اطراف نقطه فوکوس ارزیابی می کند (8 تا 13٪).

دانستن اینکه از کدام حالت نورسنجی استفاده کنید، برای اطمینان از عکس‌های با نوردهی دقیق کلیدی است. به عنوان مثال، در یک پرتره با نور پس‌زمینه، نورسنجی ماتریسی منجر به ایجاد یک شبح از سوژه شما می‌شود، اما نورسنجی نقطه‌ای روی سوژه شما باعث می‌شود که سوژه شما به درستی در معرض دید قرار گیرد.

هنگام استفاده از اندازه گیری ماتریس یا ارزیابی، باید به خاطر داشته باشید که دوربین می خواهد همه چیز را به رنگ خاکستری متوسط درآورد. اگر صحنه بسیار روشنی دارید، مانند برف یا ساحل شنی، دوربین صحنه را کم نور می کند، بنابراین باید جبران نوردهی خود را حداقل +1EV تنظیم کنید.

18. Mode

Mode به روش کار اشاره دارد، مانند حالت دستی، حالت اولویت دیافراگم یا حالت اولویت شاتر.

هدف این است که در حالت دستی عکاسی راحت شوید، زیرا در این صورت کنترل کامل دوربین خود را خواهید داشت. شما ISO، دیافراگم و سرعت شاتر را با توجه به نتیجه دلخواه خود تنظیم می کنید.

در حالت اولویت دیافراگم، دیافراگم و ISO را تنظیم می کنید و دوربین را برای تصمیم گیری در مورد سرعت شاتر می گذارید. حالت اولویت دیافراگم هنگام عکاسی از صحنه‌ای که به سرعت تغییر می‌کند مفید است و زمان لازم برای تغییر سرعت شاتر و همچنین دیافراگم بین فریم‌ها را ندارید.

به عنوان مثال، هنگامی که فرزندان شما در حال بازی در خارج از خانه در مقابل پوشش گیاهی هستند که می خواهید برای حذف حواس پرتی آنها را محو کنید، f4 را انتخاب کنید. دوربین سرعت شاتر را تنظیم می کند، اما شما باید آن را بالای 1/250 نگه دارید (برای جلوگیری از حرکت بچه های شلوغ و خردسال).

بنابراین، مطمئن شوید که ISO به اندازه کافی بالا تنظیم شده است تا مطمئن شوید که سرعت شاتر بالای 1/250 باقی می ماند.

در حالت اولویت شاتر تصمیم گرفته اید که مهمترین چیز برای شما سرعت شاتر است، بنابراین سرعت شاتر و ISO را تنظیم کنید و اجازه دهید دوربین در مورد دیافراگم تصمیم بگیرد. حالت اولویت شاتر هنگام عکاسی از آب با سرعت شاتر پایین برای ایجاد تاری یا ورزش با سرعت شاتر بالا برای ثابت کردن حرکت مفید است.

19. قانون یک سوم

قانون یک سوم یک راهنمای ترکیب بندی است که برای ایجاد عکس های جالب استفاده می شود. استفاده از این تکنیک ترکیب بندی آسان فوراً عکس های شما را بهبود می بخشد.

تصور کنید کادر شما با دو خط عمودی و دو خط افقی به 9 قسمت مساوی تقسیم شده است. چهار نقطه ای که این خطوط در آنها تلاقی می کنند برای پرتره بسیار مهم هستند.

سوژه خود را در هر یک از این نقاط قرار دهید تا ترکیب بندی خود را بهبود ببخشید، نه اینکه سوژه خود را در وسط کادر قرار دهید.

برای گرفتن عکس از سر و شانه، یکی از دو تقاطع بالایی را روی چشم سوژه خود قرار دهید و با استفاده از قانون یک سوم، تصویری کاملا ترکیبی خواهید داشت.

در عکاسی منظره از قانون یک سوم برای قرار دادن افق در خط افقی بالا یا خط افقی پایین استفاده کنید.

20. Resolution

این به تعداد پیکسل های یک تصویر اشاره دارد. با این حال، انواع مختلفی از وضوح وجود دارد:

  • وضوح دوربین بر حسب مگاپیکسل (یعنی میلیون ها پیکسل) اندازه گیری می شود.
  • وضوح فایل تصویر برای چاپ بر حسب نقطه در اینچ (dpi) اندازه گیری می شود.
  • وضوح فایل تصویر روی صفحه نمایش و وضوح مانیتور بر حسب پیکسل در هر اینچ (ppi) یا ابعاد پیکسل مانند 1024 x 768 اندازه گیری می شود.

وقتی از یک تصویر به عنوان وضوح بالا یاد می شود، به این معنی است که در نتیجه تعداد پیکسل های بیشتر، جزئیات تصویر بیشتر است. تصاویر با وضوح بالا برای چاپ (معمولاً 300 dpi) و تصاویر با وضوح پایین برای استفاده آنلاین (معمولاً 72 ppi) استفاده می شوند.

21. سنسور

سنسور بخشی از دوربین است که نور را گرفته و آن را به تصویر تبدیل می کند. این معادل دیجیتالی فیلم است.

اندازه سنسور بر روی نوع لنزهای قابل استفاده در دوربین تأثیر می گذارد، به همین دلیل است که لنزهای DX (فریم برش) و FX (فول فریم) را دریافت می کنید. اندازه سنسور نیز بر عمق میدان تأثیر می گذارد.

دوربین های سطح ورودی و سطح متوسط معمولا دارای سنسور برش فریم هستند و دوربین های انتها بالاتر فول فریم هستند. سنسور قاب برش کوچکتر است و لبه های قاب را برش می دهد. سنسور فول فریم کیفیت تصویر بهتری دارد و در ISO بالا عملکرد بهتری دارد.

22. سرعت شاتر

مدت زمانی که نور اجازه دارد به سنسور دوربین برخورد کند را کنترل می کند. سرعت شاتر بر حسب ثانیه و بخشی از آن اندازه گیری می شود.

تنظیم سرعت شاتر 1/250 یک دویست و پنجاهم ثانیه است. وقتی یک دوم با “عدد 2 را می بینید به این معنی است که سرعت شاتر روی دو ثانیه تنظیم شده است.

از سرعت شاتر برای ثابت کردن یا محو کردن عملکرد استفاده می شود.

هنگام عکاسی از یک کودک جوان و فعال، همیشه بالای 1/250 عکاسی کنید. کودکان خردسال تمایل زیادی به حرکت دارند، بنابراین هر چیزی که کندتر باشد و شاتر به مدت طولانی باز باشد تا حرکت را منجمد کند و در نتیجه محو شود.

برای ایجاد تصویری از دریا، رودخانه یا آبشار صاف شیری، سرعت شاتر شما باید بیشتر باز باشد تا حرکت تار شود، از 1/8 تا 10 اینچ یا بیشتر.

هنگام عکاسی با سرعت شاتر آهسته تر، توصیه می شود از سه پایه، مونوپاد یا هر شکل دیگر پشتیبانی استفاده کنید. این از یک عکاس به عکاس دیگر متفاوت است. من همیشه از برخی ابزارهای پشتیبانی زیر 1/80 استفاده می‌کنم، زیرا مچ‌های ضعیفی دارم و لرزش دوربین در صورت دستی با سرعت کمتر از 1/60 بر وضوح تصاویر من تأثیر می‌گذارد.

23.TTL

اندازه گیری از طریق لنز (TTL) یک سیستم خودکار است که می تواند برای اندازه گیری خروجی نور منعکس شده توسط فلاش استفاده شود.

با نورسنجی TTL یک یا چند فلاش کوچک (پیش فلاش) قبل از فلاش اصلی که برای روشن کردن صحنه استفاده می شود، توسط اسپیدلایت ساطع می شود. نوری که از طریق لنز باز می گردد به گونه ای اندازه گیری می شود که بتوان مقدار صحیح نور را برای نوردهی واقعی ساطع کرد.

این فرآیند به قدری سریع اتفاق می افتد که شما از پیش فلاش ها آگاه نیستید.

24. تعادل رنگ سفید

هنگامی که تعادل رنگ سفید را تنظیم می کنید، دمای رنگ منبع نور را طوری تنظیم می کنید که دوربین آن را به همان صورتی که چشمان شما به طور خودکار آن را می بیند، ببیند.

دمای رنگ نور بر حسب کلوین اندازه گیری می شود.

تعادل رنگ سفید را برای گرم یا خنک کردن تصویر تنظیم کنید.

منبع

نظر دهید
      پاسخ دهید

      خدمات مشتریان

      راهنمای خرید

      با دیجی سنتر

      لوگوی دیجی سنتر

      دیجی سنتر (دیدافراز) در سال 1384 به منظور فعالیت در زمینه فروش گوشی موبایل، دوربین و لوازم و تجهیزات آتلیه تاسیس گردید ، و راه پر فراز و نشیب رشد و پیشرفت در این عرصه را به منظور کسب تجربه و خدمت به مصرف کنندگان، هنرمندان و دیگر هموطنان عزیزمان طی نموده... بیشتر بدانید.

      logo-kasbokar
      اینماد
      logo-samandehi
      تمامی حقوق برای فروشگاه اینترنتی دیجی سنتر محفوظ است.
      دیجی سنتر
      Logo