مبانی عکاسی هوایی

انواع تجهیزات عکاسی هوایی تنها یک هدف برای کار خود دارند، اینکه از نمایی متفاوت عکس های جذاب و خاص ثبت کنند. این چیزی است که عکس ها را خوب می کند: یک چشم انداز جدید. به همین دلیل است که در مقاله امروز ما به عکاسی هوایی می پردازیم.

عکاسی خوب این است که به مردم، مناظری از دنیایی که در صورت ندیدن عکس ها هرگز نمی دیدند نشان می دهد. از فرهنگ های جدید گرفته تا مناطق جنگی، تا دوردست… مناظر و حیات وحش کمیاب، عکاسی یک مبارزه دائمی برای نشان دادن جهان به روش های جدید و قانع کننده است. اغلب اوقات این تازگی در قالب یک چشم انداز فیزیکی متفاوت از منظره می آید. عکاسی هوایی، به‌ویژه در عصر عکاسی و فیلمبرداری با هواپیماهای بدون سرنشین، یکی از روش‌های رایج و مؤثر برای ایجاد زوایای جدید در مکان‌های آشنا است.

من در آلاسکا اغلب با هواپیماهای کوچک تک موتوره و گهگاه با هلیکوپترها به آسمان میروم و به راحتی کار مورد علاقه ام را انجام میدهم. اینها نیز راه های عالی برای عکاسی هوایی هستند. برخلاف پهپادها، آنها همچنین آزادی استفاده از دوربین و لنزهای مورد علاقه خود را در حین ایجاد تصاویر از هوا ارائه می دهند. در اینجا در مورد دو روش عکاسی هوایی بحث خواهم کرد، عکاسی از هواپیما و هواپیمای بدون سرنشین به تکنیک های بسیار متفاوتی نیاز دارند. آنها تجربیات عکاسی کاملاً متفاوتی هستند که شامل روش های متفاوتی برای رویکرد و تفکر در مورد عکاسی هوایی است. در اینجا چند نکته برای در نظر گرفتن وجود دارد.

هواپیما و هلیکوپتر برای عکاسی هوایی

برای شروع، من در مورد جت های مسافربری صحبت نمی کنم. این هواپیماهای جامبو ممکن است برای رساندن ما از یک مکان به مکان دیگر عالی باشند، اما پلتفرم‌های عکاسی بدی هستند. مطمئناً، شما گاه به گاه تصاویری را از پنجره خراشیده یک جت بزرگ می بینید، اما اکثراً یکسان به نظر می رسند. معمولاً چنین عکس هایی شامل یک بال و چند ابر جالب یا غروب خورشید است. و به سرعت تازگی خود را از دست می دهند. با این حال، هواپیماهای کوچک، به ویژه ماشین های آهسته پرواز تک موتوره، داستانی کاملاً متفاوت دارند. آنها می توانند یک سکوی استثنایی برای دوربین شما باشند.

رسیدن به وضوح

فضای داخلی یک هواپیمای کوچک یک کابوس پر از لرزش و تار است. اما، با تکنیک مناسب، می توانید تاری ناخواسته را به حداقل برسانید یا از بین ببرید. اینجا نکاتی وجود دارد:

1. سرعت شاتر سریع: هر عددی بیش از 1/1000 ثانیه مناسب است.
2. دوربین و آرنج خود را از پنجره یا دسته صندلی جدا نگه دارید. دست خود را پرانتزی نگیرید باعث میشود ارتعاشات مستقیماً به دوربین شما منتقل شود. بازوهایم را به پهلوهایم می چسبانم و لنز را یک اینچ یا بیشتر از شیشه پنجره دور می کنم.
3. روی بی نهایت تمرکز کنید. من اغلب فوکوس دستی را از هوا می گیرم و نقطه فوکوس خود را از قبل روی بی نهایت تنظیم می کنم. وقتی روی بی‌نهایت تنظیم می‌شود، هر چیزی که از هوا می‌بینید در فوکوس قرار می‌گیرد، بنابراین حتی فوکوس خودکار را خسته نکنید.
4. دیافراگم کاملا باز. عمق میدان از 1000 متر بالای سوژه شما مشکلی ندارد. دیافراگم باز نیز به شما کمک می کند از سرعت شاتر سریعتر بهره ببرید.

لنزها

با سرعت 100 مایل در ساعت در یک هواپیمای کم پرواز، چشم انداز به سرعت می گذرد. اگر با دیدن یک سوژه خوب سریع عمل نکنید، عکس را از دست خواهید داد. زوم ها هنگام عکاسی از هوا بسیار مفید هستند، زیرا آزادی ترکیب مجدد سریع در فواصل کانونی مختلف را بدون مشکل تغییر لنز ارائه می دهند. در حالی که من با همه چیز از 17 میلی‌متر تا 200 میلی‌متر عکس‌های هوایی گرفته‌ام، به نظرم برد ایده‌آل بین 24 تا 105 است و لنزهایی با این محدوده کانونی تقریباً مناسب هستند.

با خلبان خود صحبت کنید

معمولاً در یک هواپیمای کوچک، شما مستقیماً با خلبان خود در ارتباط خواهید بود. آنها ممکن است مایل باشند در عکاسی به شما کمک کنند. اگر صرفاً برای عکس‌برداری پرواز می‌کنید و هواپیما را چارتر کرده‌اید، حتماً از خلبان بخواهید که با چرخش، بال زدن به بالا یا پایین، یا حتی باز کردن پنجره‌ها یا برداشتن درها به شما کمک کند.

یک خلبان چارتر خوب تا زمانی که آنچه شما می‌خواهید ایمن و قانونی باشد، هر کمکی که می‌تواند را انجام خواهد داد. با این حال، اغلب در کارم از هواپیما به عنوان وسیله نقلیه برای ورود به منطقه وسیع آلاسکا استفاده می کنم. با این حال، حتی زمانی که از یک مکان به مکان دیگر می‌رود، خلبان اغلب مایل است پایین‌تر یا بالاتر پرواز کند، بال خود را خم کند، یا کمی مسیر را برای کمک تنظیم کند. فقط به خاطر داشته باشید که کسب و کار آنها شما را با خیال راحت به مقصد می رساند، بنابراین اگر نه گفتند، سختگیر نباشید.

ترکیب بندی

یافتن ترکیب بندی مناسب در یک عکس هوایی تقریباً به همان اندازه چالش برانگیز است، شاید بیشتر از عکاسی از روی زمین. هر گونه بحث در مورد ترکیب عکاسی در عکاسی هوایی خطر بسیار واقعی دارد که ما را به سوراخ خرگوش عکاسی سوق دهد. با این حال، من شما را تشویق می‌کنم هنگام عکاسی از هوا، متفاوت فکر کنید. پهپاد، هواپیما، هلیکوپتر یا هر چیز دیگری، از پرسپکتیو هوایی خود برای ایجاد تصاویری استفاده کنید که مکان شما را در آسمان نشان دهد.

همه چیز از بالا متفاوت به نظر می رسد، جنگل ها و درختان شکل خود را تغییر می دهند، دره ها بزرگ به نظر می رسند و جزئیات قله کوه ها به گونه ای که از زمین بیرون نمی آیند. آن را بپذیرید و خلاق باشید. قوانین عادی ترکیب بندی را فراموش کنید و چیزی متفاوت بسازید.

عکاسی با پهپاد

پرواز با هواپیمای بدون سرنشین از راه دور تجربه ای بسیار متفاوت از حضور در هوا و دوربین در دست است. برخی مزایا و تعدادی معایب وجود دارد.

معایب هواپیماهای بدون سرنشین

اکثر پهپادهای مصرفی شما را به یک فاصله کانونی محدود می کنند و توانایی زوم یا تغییر لنز را ندارند. در حالی که پهپادهای سطح “حرفه ای” ممکن است این قابلیت ها را ارائه دهند، برچسب قیمت چنین هواپیماهایی اغلب برای اکثر عکاسان خارج از محدوده است. ثانیاً، پهپادها دارای برد پرواز، قابلیت های ارتفاع محدود هستند و در برخی مواقع توسط مقررات کشورها محدود می شوند.

برخی از مکان‌ها، مانند پارک‌های ملی در ایالات متحده (و بسیاری از کشورهای دیگر) برای هواپیماهای بدون سرنشین ممنوع هستند. محدودیت در برد پهپادها به این معنی است که شما همچنان باید به سوژه خود نزدیک شوید (به طور نسبی) تا تصویر مورد نیاز خود را به دست آورید.

در نهایت، کشورهای سراسر جهان در حال ایجاد قوانینی برای محدود کردن استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین هستند. در برخی از کشورها، گرفتن مجوز برای پرواز قانونی تقریبا غیرممکن است. مثلا در ایالات متحده، اگر می خواهید از پهپاد خود برای هر هدف تجاری، از جمله فروش تصاویر ایجاد شده با پهپاد خود استفاده کنید، باید یک خلبان هواپیمای بدون سرنشین مجاز باشید.

مزایای پهپادها

1. حتی با وجود آن معایب، پهپادها هنوز چیزهای زیادی برای انتخاب شدن دارند. اول از همه آزادی و انعطاف پذیری است. نور شب زیبا را از پنجره بیرون می بینید و می خواهید چند عکس هوایی بگیرید؟ مشکلی نیست، فقط پهپاد را بگیرید و بروید.
2. هزینه چیز دیگری است. یک هواپیمای چارتر می تواند میلیون ها تومان در ساعت قیمت داشته باشد. دو ساعت پرواز در یک هلیکوپتر چارتر تقریباً هزینه یک پهپاد کوادکوپتر مناسب را می دهد.
3. شما همچنین آزادی تنظیم ترکیب را به دلخواه دارید. احساس می کنید از فاصله 5 فوتی از زمین فاصله بگیرید و بعد از فاصله بال دکمه شاتر را بزنید؟ شما می توانید تغییر را در چند ثانیه انجام دهید.
4. شما همچنین زمان دارید تا کارها را درست انجام دهید. در یک هواپیمای سریع، ترکیبات می توانند در عرض چند ثانیه بیایند و بروند. با یک پهپاد، می‌توانید موقعیت پهپاد یا زاویه دوربین را تا زمانی که می‌خواهید تنظیم کنید تا زمانی که به نقطه درستی برسید و تا زمانی که باتری شما به هر حال باقی بماند.

تنظیمات دوربین

من دوست دارم پهپادهای سطح پایه تا میان رده را به عنوان تلفن های دارای دوربین پرنده در نظر بگیرم: آنها می توانند تصاویر دوست داشتنی ایجاد کنند، اما از نظر انعطاف پذیری محدود هستند. اکثر پهپادها توانایی تنظیم دمای رنگ و نوردهی را با استفاده از تنظیماتی مانند جبران نوردهی دارند. اما در غیر این صورت کنترل دستی کمی را ارائه می دهند. سرعت شاتر و دیافراگم بیشتر به دوربین بستگی دارد.

یکی از چیزهایی که اکثر پهپادهای مناسب ارائه می دهند، توانایی عکسبرداری با فرمت RAW است. اگر پهپاد شما چنین تنظیماتی را ارائه می دهد، اکیداً توصیه می کنم از آن استفاده کنید. کیفیت حاصل از حسگرهای کوچک اکثر پهپادهای مصرفی حاشیه ای است و RAW به شما امکان می دهد از هر عکس حداکثر استفاده را ببرید. می توان آن را درست مانند هر تصویر RAW از دوربین SLR یا بدون آینه پردازش کرد.

ترکیب عکاسی با پهپاد

من دوست دارم پهپادم را نسبتاً پایین پرواز کنم. به نظر من ترکیبی از ارتفاع و لنزهای زاویه باز باعث می‌شود که اگر بیش از حد بلند پرواز می‌کنم، همه چیز کمتر چشمگیر و کوچک‌تر به نظر برسد. 20 تا 30 متر از زمین احتمالاً ارتفاع مورد علاقه من است، اما البته بسته به جایی که در حال پرواز هستم و تصویری که ایجاد می کنم متفاوت است.

این تصویر از 10-15 متر بالای نهر ساخته شده است. من دوست دارم جزئیات سنگ ها و پوشش گیاهی کنار نهر را ببینید.

این تصویر تقریباً از همان صحنه تصویر قبلی ساخته شده است، اما از ارتفاع بسیار بالاتر، حدود 100 متر به بالا. جزئیات زیادی در پیش زمینه گم شده است و به نظر من نسبت به نسخه قبلی جذابیت کمتری دارد.

به یاد داشته باشید که از زوایای متعدد دوربین که عکاسی با پهپاد اجازه می دهد استفاده کنید. عکاسی مستقیم از هواپیما تقریبا غیرممکن است. با این حال از یک پهپاد؟ این کار به آسانی زاویه گرفتن دوربین شماست. بازی با خطوط و الگوها یک تخصص پهپاد است. از شکل ظاهری جهان از بالا استفاده کنید و با تقسیم کردن تصاویر خود به قطعات با استفاده از تغییرات طبیعی در منظره بازی کنید.

به عنوان مثال، درختان از بالا، یک الگوی انفجار ستاره ایجاد می کنند، نه یک روش معمولی که انسان ها یک جنگل را می بینند! انعطاف پذیری ارائه شده توسط عکاسی با هواپیماهای بدون سرنشین فوق العاده است. از آزمایش تصاویر هوایی از مکان هایی که هواپیما هرگز نمی تواند پرواز کند نترسید.

هشدارها در مورد هواپیماهای بدون سرنشین

همیشه قوانین را رعایت کنید! پرواز پهپاد در اطراف فرودگاه ها، شرایط اضطراری، آتش سوزی های جنگلی یا مناطق با هواپیماهای دیگر نه تنها غیرمسئولانه بلکه خطرناک و حتی تهدید کننده زندگی است. از قوانینی که در آن پرواز می کنید آگاه باشید و از آنها پیروی کنید. مجازات برای تخلفات می تواند سخت باشد.

آخر اینکه به دیگران احترام بگذارید. اگر از مالک زمین اجازه ندارید، بر فراز ملک خصوصی پرواز نکنید و از تأثیر پرواز شما بر تجربه دیگران آگاه باشید. به همین سادگی، دمدمی مزاج نباشید.

نتیجه

عکاسی هوایی دروازه ای به سوی روش های جدید دیدن است. چه از روی صندلی مسافر یک سسنا عکس بگیرید و چه از روی صفحه گوشی خود با استفاده از پهپاد، فرصت های فراوانی برای ایجاد تصاویر هوایی جدید و هیجان انگیز وجود دارد.

منبع