نحوه استفاده از فاصله کانونی بالا برای تصاویر واضح تر

یکی از راه‌هایی که می‌توانید مطمئن شوید عکس‌هایتان به همان اندازه واضح هستند، استفاده از محاسبه فاصله هایپرفوکال است. این ممکن است تا حد فنی به نظر برسد، و همینطور هم است. اما در این مقاله شما را در تمام مراحل استفاده از فاصله هایپرفوکال برای تصاویر واضح تر راهنمایی می کنیم. هنگامی که نحوه عملکرد آن را درک کردید، عکس های شما همیشه در فوکوس واضح خواهند بود.

© Kevin Landwer-Johan

فاصله Hyperfocal چیست؟

فاصله بیش از حد کانونی نزدیکترین فاصله فوکوس است که در آن عناصر موجود در ترکیب شما در “بی نهایت” به طور قابل قبولی واضح هستند. بی نهایت شدیدترین فاصله ای است که لنز شما می تواند روی آن فوکوس کند. اگر می‌خواهید روی عنصری در پیش‌زمینه فوکوس کنید و پس‌زمینه‌تان را در فوکوس نگه دارید، باید بدانید که چگونه فاصله هایپرفوکال را محاسبه کنید. برای هر فاصله کانونی لنز متفاوت است.
ممکن است بپرسید، “آیا متوقف کردن لنز من تا باریک ترین دیافراگم باعث نمی شود همه چیز در فوکوس باشد؟” لازم نیست. دیافراگم باریک به شما عمق میدان بیشتری می دهد. اما همیشه تصویری تولید نمی کند که در پس زمینه به طور قابل قبولی شارپ باشد. متغیرهای بیشتری در فیزیک اپتیک لنز فوکوس وجود دارد که وارد عمل می شوند.

© Kevin Landwer-Johan

پیدا کردن نقطه شیرین – محاسبه فاصله بیش از حد کانونی

فوکوس بر روی یک شی نزدیکتر به دوربین، عمق میدان کمتری را در هر تنظیم دیافراگم به شما می دهد. فوکوس بر روی یک شی که دورتر از دوربین شما قرار دارد، به شما عمق میدان بیشتری می دهد. یافتن نقطه شیرین با هر تنظیم دیافراگم چیزی است که ما به دنبال آن هستیم. هنگامی که لنز خود را در فاصله هایپرفوکال تنظیم کنید، به حداکثر عمق میدان در عکس خود خواهید رسید. این محاسبه فاصله بر اساس سه متغیر اصلی است:

  • فاصله کانونی لنز شما؛
  • اندازه سنسور دوربین شما؛
  • تنظیم دیافراگم شما

در هر فاصله ی هایپرفوکال هر لنز، همه چیز از نیمی از فاصله ای که در آن فوکوس کرده اید تا بی نهایت به طور قابل قبولی واضح خواهد بود. فرض کنید از یک لنز 35 میلی‌متری با دیافراگم روی f11 در یک دوربین فول فریم استفاده می‌کنید. با تنظیم فوکوس روی 6 متر، همه چیز از 3 متر تا بی نهایت به طور قابل قبولی واضح خواهد بود.
شش متر فاصله هایپرفوکال شماست.

© Kevin Landwer-Johan

چهار روش برای محاسبه فاصله بیش از حد کانونی

1. از فرمول استفاده کنید

این باید کم جذاب ترین و سخت ترین روش باشد. این شامل جبر بیش از حد برای من و بیشتر افرادی است که می شناسم.

2. از یک لنز قدیمی استفاده کنید

لنزهای قدیمی (و برخی از لنزهای جدیدتر) دارای علامت هایی بر روی لوله لنز هستند که می توانید از آنها برای محاسبه فاصله هایپرفوکال استفاده کنید. در اینجا یک مثال نشان می دهد که یک لنز 20 میلی متری با f11 تنظیم شده است.

© Kevin Landwer-Johan

تنظیم نماد بی نهایت لنز در وسط نشانگر مربوطه، (خط زرد سمت چپ در این مورد،) فاصله هایپرفوکال را به شما می دهد. همه چیز از حدود 0.7 متر (که با خط زرد سمت راست مشخص می شود) تا بی نهایت به طور قابل قبولی تیز خواهند بود. این علامت گذاری ها فقط برای دوربین های فول فریم هستند و برای هر اندازه سنسور دیگر نادرست خواهند بود. اگر عدسی با این علامت‌ها ندارید و در جبر اهلی نیستید، دو راه ساده‌تر وجود دارد که می‌توانید استفاده کنید.

3. از نمودار استفاده کنید

نمودارهای زیادی به صورت آنلاین موجود است تا فاصله کانونی هر لنز با فاصله کانونی را به شما نشان دهد. با چاپ نموداری مانند این می توانید آن را با خود حمل کنید و هنگام تنظیم فوکوس روی لنز خود به آن مراجعه کنید. مطمئن شوید که از نمودار درست برای اندازه سنسور دوربین خود استفاده می کنید.

4. یک برنامه را دانلود کنید

من دوست دارم از Hyperfocal DOF استفاده کنم که به صورت رایگان برای اندروید و iOS در دسترس است. این برنامه کوچک هوشمند به شما امکان می دهد اطلاعات و تنظیمات دوربین و لنز خود را وارد کنید و فاصله هایپرفوکال را فراهم می کند. یکی از مزایای اصلی استفاده از اپلیکیشنی مانند این است که در صورت استفاده از لنز زوم به شما امکان می دهد هنگام محاسبه فاصله هایپرفوکال دقیق تر باشید. اکثر نمودارها فقط فاصله را برای لنزهای پرایم به شما می دهند، اما فاصله کانونی میانی را در اختیار شما قرار نمی دهند.

این عوامل را در ذهن داشته باشید

هرچه فاصله کانونی شما کمتر باشد، فاصله کانونی نزدیکتر است. هرچه f-stop خود را بالاتر تنظیم کنید، فاصله هایپر کانونی نزدیکتر خواهد بود. هرچه سنسور شما بزرگتر باشد، فاصله هایپرفوکال نزدیکتر خواهد بود. اگر از همان فاصله کانونی در یک سنسور کراپ استفاده می کنید، فاصله کانونی دورتر خواهد بود.

© Kevin Landwer-Johan

«وضوح قابل قبول» چیست؟

این اصطلاح همیشه در بحث در مورد فاصله هایپرفوکال مطرح می شود. ممکن است فکر کنید که تا حدودی مبهم است، به نظر می رسد اینطور باشد. آنچه قابل قبول است به چیزی به نام «دایره سردرگمی» بستگی دارد که به همان اندازه مبهم به نظر می رسد. لنزهای دوربین پرتوهای نور را به طور کامل متمرکز نمی کنند. در بهترین حالت، یک نقطه نورانی به جای یک نقطه متمایز، به عنوان یک نقطه نمایش داده می شود. کوچکترین نقطه ای که یک عدسی می تواند ایجاد کند دایره گیجی نامیده می شود.
هنگامی که لنز شما فوکوس می کند، یک نقطه نوری در صفحه فوکوس واضح تر از زمانی است که در جلو یا پشت آن باشد. هر چه از نقطه فوکوس واقعی دورتر باشد، وضوح آن کمتر می شود.
وقتی لنز شما روی فاصله هایپرفوکال تنظیم می شود، نقاط نور در هر نقطه ای از محدوده در دایره سردرگمی قرار می گیرند. آنها به طور قابل قبولی تیز در نظر گرفته خواهند شد. باز کردن دیافراگم بازتر، تغییر فوکوس یا نزدیک‌تر کردن دوربین به نقطه، دایره سردرگمی را تغییر می‌دهد. ممکن است بخش‌هایی از عکس دیگر به‌طور قابل قبولی واضح نباشند.

© Kevin Landwer-Johan
© Kevin Landwer-Johan
© Kevin Landwer-Johan

این سری از عکس ها ممکن است به شما در درک دایره سردرگمی کمک کند. هر کدام با یک لنز 105 میلی متری روی یک دوربین فول فریم ساخته شده بودند. دیافراگم لنز روی f3.2 تنظیم شد. لیوان در فوکوس است. چراغ های LED کوچک در پس زمینه به وضوح خارج از فوکوس هستند. آنها بسیار بزرگتر از نورهای بسیار کوچکی هستند که هستند.
همانطور که دوربین را به لیوان نزدیکتر کردم و آن را در فوکوس نگه داشتم، اشکال نورهای تار در پس زمینه بزرگتر به نظر می رسد. همین اتفاق در مورد نقاط نوری منفرد رخ می دهد، اما من عملاً نمی توانم آن را در عکس ها نشان دهم. بسته به نحوه نمایش عکس، سطح وضوح قابل قبول می تواند متفاوت باشد. یک چاپ با وضوح بالا جزئیات بیشتری را نسبت به تصویری که در یک مانیتور با وضوح پایین مشاهده می شود نشان می دهد.
وضوح قابل قبول با توجه به این که در چه نقطه ای از چشم انسان قابل تشخیص نیست، اندازه گیری می شود. آیا می‌خواهید مفهوم وضوح قابل قبول و دایره سردرگمی را بیاموزید و درک کنید؟ Filmmaker IQ یک ویدیوی عالی با انیمیشن های فوق العاده به نام “علم فوکوس عمیق و فاصله بیش از حد کانونی” دارد.

استفاده از فاصله بیش از حد کانونی برای عکس های خلاقانه

گرفتن عکس های فنی صحیح برای بسیاری از افراد مهم است. افراد دیگر چندان نگران درست کردن همه چیز در کتاب نیستند. ایجاد عکس ها با استفاده از فاصله هایپرفوکال که به درستی محاسبه شده باشد، تصاویر بسیار واضحی را به همراه خواهد داشت. آنها ممکن است لزوماً تصاویر جالبی نباشند فقط به این دلیل که از نظر فنی صحیح هستند.
من اغلب از تکنیک فاصله هایپرفوکال استفاده نمی کنم. به طور کلی، زمانی که من از مناظر یا صحنه های گسترده عکاسی می کنم، عنصر مورد علاقه را در پیش زمینه قرار می دهم. این معمولاً از حداقل فاصله فوکوس ممکن به لنز نزدیک‌تر است تا همه چیز در عکس واضح باشد.

© Kevin Landwer-Johan

در عکس بالای من که از گل کوکب ثبت کردم، گل نزدیک به لنز و در فوکوس است. من از یک لنز 35 میلی متری در f11 استفاده می کردم. با وجود اینکه لنز من زاویه دید متوسطی دارد و دیافراگم من f11 بود، پس زمینه خارج از فوکوس است. برای اینکه گل و پس زمینه به طور قابل قبولی تیز باشند، باید خیلی از گل عقب می رفتم. در f11 فاصله هایپرفوکال لنز 35 میلی متری من 3.79 متر است بنابراین گل در قاب بسیار کوچک خواهد بود.
عکاسی از اشیاء بزرگتر و حفظ یک ترکیب جالب آسان تر است. این به این دلیل است که شما می توانید خیلی دورتر از سوژه خود قرار بگیرید تا آن را به خوبی کادربندی کنید. سپس آن را در محدوده فاصله کانونی لنز شما قرار می دهد. مثلا عکس من از هواپیما در زیر. من از یک لنز 50 میلی متری روی یک دوربین فول فریم استفاده می کردم. لنز روی f10 تنظیم شد. من روی شیشه جلوی هواپیما تمرکز کرده ام. باید 8.66 متر یا دورتر باشد زیرا این فاصله هایپرفوکال است. مفاصل بدنه هواپیما در نزدیکی دماغه مانند جزئیات در پس زمینه تیز هستند.

© Kevin Landwer-Johan

نتیجه

در میان عکاسان بسیار مد روز است که با عمق میدان بسیار کم کار کنند. گاهی اوقات فراموش کردن بستن دیافراگم، چند قدم به عقب رفتن و نتیجه ایجاد تصاویری واقعا واضح است. موضوع خود را در نظر بگیرید. به کل صحنه فکر کنید. در ساختن عکس های تار گیر نکنید فقط به این دلیل که این کاری است که شما انجام می دهید.
درک فاصله هایپرفوکال می تواند به شما کمک کند عکس های جالب تری بسازید. دانستن اینکه چه زمانی باید نمودار یا برنامه خود را برای کمک به محاسبه بیرون بکشید، کمی تمرین نیاز دارد.
شما باید فرصت ها را برای استفاده از این تکنیک با دقت انتخاب کنید. این تکنیکی نیست که بخواهید همیشه از آن استفاده کنید، حتی اگر عمدتاً از مناظر عکاسی می کنید. چسبیدن به یک تکنیک خاص عکاسی، مانند محاسبه فاصله هایپرفوکال، می تواند منجر به عکس های کسل کننده شود. یافتن تعادل بین جنبه های فنی و بیان خلاق مهم است. عکس های فنی صحیح هنوز هم می توانند عکس های بسیار بی روح باشند. دقت فنی به تنهایی باعث ایجاد یک عکس خوب نمی شود. دفعه بعد که با دوربین خود بیرون آمدید، سعی کنید خلاقانه از تکنیک فاصله کانونی استفاده کنید.

 

ستایش
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.