عکاسی HDR: راهنمای گام به گام

عکاسی HDR چیست؟ و چگونه می توانید از تکنیک های HDR برای ایجاد عکس های منحصر به فرد و نفس گیر استفاده کنید؟ در این مقاله، همه چیزهایی را که باید در مورد تصویربرداری با دامنه دینامیکی بالا بدانید، توضیح می‌دهم، از جمله:

  • توضیحی آسان برای عکسبرداری HDR
  • چه زمانی باید از تکنیک های HDR استفاده کنید (و چه زمانی باید از آنها اجتناب کنید)
  • دستورالعمل های گام به گام برای گرفتن عکس های HDR در میدان

بنابراین، اگر آماده ایجاد عکس‌های باورنکردنی با محدوده دینامیکی بالا هستید، بیایید مستقیماً وارد اصل موضوع شویم!

عکاسی HDR چیست؟

عکاسی HDR تکنیکی است که در آن چندین عکس پرانتزی با هم ترکیب می‌شوند تا یک عکس با نوردهی زیبا ایجاد کنند.

به عبارت دیگر، شما چندین عکس با نوردهی های مختلف می گیرید، سپس آنها را در برنامه ای مانند لایت روم یا فتوشاپ ترکیب می کنید تا یک فایل با جزئیات بالا ایجاد کنید.

چرا این لازم است؟

دوربین شما فقط می‌تواند طیف محدودی از نورها و تاریکی‌ها را ثبت کند (یعنی محدوده دینامیکی محدود). اگر دوربین خود را به سمت کوهی تاریک در مقابل یک غروب روشن بگیرید، مهم نیست که چقدر نوردهی تصویر را تغییر دهید، دوربین شما به طور کلی نمی تواند جزئیات را در کوه و آسمان ثبت کند. شما یا تصویری با آسمانی زیبا اما کوهی تاریک و بدون جزئیات می‌گیرید، یا تصویری با کوهی پرجزئیات اما آسمانی روشن و منفجر می‌گیرید. هدف عکاسی با محدوده دینامیکی بالا رفع این مشکل است. به جای تکیه بر قابلیت‌های محدوده دینامیکی محدود دوربین، می‌توانید چندین عکس بگیرید که کل محدوده تونال صحنه را پوشش می‌دهد.

سپس می‌توانید بخش‌های دقیق هر عکس را ترکیب کنید و با فایلی پر از سایه‌ها، میان‌تون‌ها و هایلایت‌های با نوردهی خوب به پایان برسانید.

در مورد کوه در غروب آفتاب، می توانید سه تصویر بگیرید:

  • تصویری تیره تر برای ثبت جزئیات در آسمان
  • تصویری روشن تر برای ثبت جزئیات در کوه
  • یک تصویر “استاندارد” برای ثبت جزئیات در تون های میانی

سپس می‌توانید سه فایل را با استفاده از آسمان از تصویر تاریک، کوه از تصویر روشن و آهنگ‌های میانی از تصویر میانی ترکیب کنید.

مطلب پیشنهادی:  راهنمای سریع نورپردازی عکاسی حیات وحش

چه زمانی باید از عکاسی HDR استفاده کنید (یا اجتناب کنید؟)

اکثر صحنه ها به تکنیک های HDR نیاز ندارند. مطمئناً دوربین‌ها قابلیت‌های محدوده دینامیکی محدودی دارند، اما همچنان می‌توانند اکثر موقعیت‌های استاندارد را مدیریت کنند. به عبارت دیگر، نیازی نیست همیشه عکاسی با محدوده دینامیکی بالا انجام دهید. و تکنیک های HDR با محدودیت های قابل توجهی همراه هستند. برای استفاده از فرآیند HDR، باید حداقل دو تصویر “شروع” بگیرید و نه صحنه و نه دوربین نمی توانند از عکسی به عکس دیگر تغییر کنند. شما باید همیشه از سه پایه استفاده کنید و باید صحنه های ثابت را با حرکت کم و بدون حرکت ثبت کنید.

بنابراین، من عکاسی HDR را هنگام عکاسی اکشن مانند ورزش، حیات وحش، پرندگان یا حتی پرتره توصیه نمی‌کنم. سوژه های شما به طور مکرر حرکت می کنند و شما برای گرفتن دو عکس پرانتزی دچار مشکل خواهید شد. از سوی دیگر، تکنیک‌های HDR برای عکاسی منظره، عکاسی املاک، عکاسی معماری و عکاسی از منظره شهری عالی هستند. این ژانرها امکان عکاسی آهسته و مبتنی بر سه پایه را فراهم می کنند و صحنه ها نیز دارای حرکات محدود هستند.

به طور خاص، هنگامی که با صحنه های ثابت با رنگ های بسیار روشن و بسیار تیره مواجه می شوید، باید از عکاسی HDR استفاده کنید. در اینجا چند سناریو رایج وجود دارد که در آن تکنیک های HDR می تواند کمک بزرگی باشد:

  • مناظر طلوع و غروب خورشید و مناظر شهری (با آسمان روشن و پیش زمینه تاریک)
  • صحنه های داخلی ساختمانی و معماری (با پنجره های روشن و/یا نور مصنوعی)
  • صحنه های گرگ و میش و شب (با نور مصنوعی و سایه های عمیق)
  • صحنه های منظره با ترکیبی از نور روشن و سایه

البته، نمی توان با اطمینان گفت که آیا یک صحنه از درمان HDR سود می برد یا خیر، و سنسورهای دوربین به طور پیوسته در کنترل صحنه های با دامنه دینامیکی بالا بهتر می شوند. اما وقتی شک دارید، همیشه می‌توانید چند نوردهی در پرانتز بگیرید. به این ترتیب، وقتی به خانه می‌رسید، می‌توانید تصمیم بگیرید که آیا جزئیات کافی را در یکی از عکس‌های خود ثبت کرده‌اید یا اینکه باید فایل‌ها را با هم ترکیب کنید.

نحوه انجام عکاسی HDR: گام به گام

در این بخش، دستورالعمل‌های واضح و گام به گام برای ایجاد یک تصویر HDR، شامل ضبط و پردازش فایل ارائه می‌دهم.

مرحله 1: دوربین خود را تنظیم کنید

همانطور که در بالا تاکید کردم، استفاده از سه پایه هنگام عکاسی HDR بسیار مهم است، بنابراین اگر قصد دارید از تکنیک های HDR استفاده کنید، مطمئن شوید که سه پایه را در دسترس دارید. هنگامی که صحنه ای را پیدا کردید که می تواند از درمان با دامنه دینامیکی بالا بهره مند شود، دوربین خود را روی سه پایه خود نصب کنید و ترکیب خود را تعیین کنید (همانطور که هنگام گرفتن یک عکس معمولی و غیر HDR انجام می دهید). سپس تنظیمات دوربین خود را انتخاب کنید. ابتدا حالت دوربین خود را روی دستی تنظیم کنید. شما نمی خواهید نوردهی از عکسی به عکس دیگر تغییر کند.

مطلب پیشنهادی:  16 تا از بهترین حالت های سلفی

برای جلوگیری از نویز، ISO خود را در کمترین مقدار آن تنظیم کنید و دیافراگمی را انتخاب کنید که عمق میدان مورد نظر شما را به دست آورد (من اغلب از f/8 تا f/11 عکس می‌گیرم، اما بسته به اهدافتان می‌توانید بازتر یا باریک‌تر شوید). سرعت شاتری را انتخاب کنید که نوردهی متعادلی به شما بدهد (یعنی مطمئن شوید که برای تون های میانی نوردهی می کنید، نه هایلایت یا سایه ها). در اینجا، نگاه کردن به نوار نوردهی دوربین شما، که به طور کلی در پایین منظره یاب قابل مشاهده است، کمک می کند. لنز خود را به فوکوس دستی تغییر دهید نمی خواهید نقطه فوکوس بین عکس ها تغییر کند! و حلقه فوکوس را تنظیم کنید تا به نتیجه ای که می خواهید برسید.

مرحله 2: یک تصویر “درست” در معرض دید بگیرید

هنگامی که عکس خود را تنظیم کردید، آخرین نگاه را به تنظیمات دوربین خود بیندازید. اگر سرعت شاتر شما کمتر از 1/60 ثانیه یا بیشتر است، مطمئن شوید که از تایمر دو ثانیه‌ای دوربین خود یا رها کردن از راه دور برای جلوگیری از لرزش دوربین استفاده می‌کنید. در نهایت، اولین شات خود را بگیرید. نتایج را در پشت LCD خود مرور کنید. تون های میانی باید به خوبی نمایان شوند، در حالی که هایلایت و سایه ها اهمیت کمتری دارند. اگر تصویر شما بسیار تاریک یا بسیار روشن است (به‌عنوان مثال، به ترتیب برای نقاط برجسته یا سایه‌ها قرار گرفته است)، توصیه می‌کنم سرعت شاتر و عکس‌برداری مجدد را تنظیم کنید. سپس به مرحله بعدی بروید:

مرحله 3: یک تصویر با نوردهی بیش از حد و یک تصویر کم نور بگیرید

ISO، دیافراگم و نقطه فوکوس خود را ثابت نگه دارید. سپس سرعت شاتر خود را یک یا دو توقف کاهش دهید و عکس بگیرید. نتیجه باید بیش از حد نوردهی به نظر برسد، اما قسمت‌های تیره‌تر صحنه باید جزئیات زیادی داشته باشند. (می توانید این مورد را در LCD یا هیستوگرام دوربین خود بررسی کنید.) در مرحله بعد، سرعت شاتر خود را چندین توقف افزایش دهید، سپس عکس بگیرید. این بار، باید تصویری با نوردهی کم دریافت کنید، تصویری که جزئیات زیادی از سایه را از دست داده است، اما روشن‌ترین بخش‌های صحنه را به دقت نشان می‌دهد.

مرحله 4: نتایج را در نظر بگیرید (و در صورت لزوم عکس های بیشتری بگیرید)

در این مرحله، شما باید سه عکس داشته باشید: یک تصویر استاندارد (میانتون)، یک تصویر با نوردهی بیش از حد، و یک تصویر کم نور. در بسیاری از موارد، این برای یک ترکیب خوب HDR کافی است، اما اگر صحنه شما دارای محدوده دینامیکی بسیار بالایی است، ممکن است بخواهید پنج عکس، هفت عکس یا حتی نه عکس بگیرید. به سادگی سرعت شاتر را برای عکس های روشن تر و تاریک تر تنظیم کنید تا زمانی که از نتایج خود راضی باشید.

مطلب پیشنهادی:  نحوه ایجاد یک پس زمینه سفید خالص در فتوشاپ

با گذشت زمان، تعداد عکس‌هایی را که برای ایجاد یک فایل HDR خوب نیاز دارید، دریافت خواهید کرد، اما من همیشه توصیه می‌کنم عکس‌های خود و هیستوگرام مربوط به آن‌ها را در LCD خود مرور کنید. اگر متوجه شدید که جزئیات کافی را ثبت کرده اید، می توانید به مرحله بعدی بروید:

مرحله 5: فایل ها را با هم ترکیب کنید

پس از عکاسی HDR، باید فایل ها را با هم ترکیب کنید تا یک تصویر ترکیبی با نوردهی خوب داشته باشید. جزئیات به انتخاب شما از نرم افزار پس پردازش بستگی دارد، اما اکثر برنامه ها ایجاد HDR های زیبا را بسیار آسان می کنند. در اینجا نحوه ایجاد یک ترکیب HDR در Lightroom آورده شده است:

  • ابتدا عکس های خود را وارد کنید.
  • تمام فایل هایی که باید با هم ترکیب شوند را انتخاب کنید، سپس کلیک راست کرده و Photo>Photo Merge>HDR را انتخاب کنید.

یک پنجره HDR ظاهر می شود. توصیه می‌کنم کادر Auto Align را علامت بزنید، مخصوصاً اگر با دست عکس می‌گیرید یا سه‌پایه شما از عکسی به عکس دیگر حرکت می‌کند. همچنین می توانید کادر تنظیمات خودکار را علامت بزنید.

  • اگر صحنه شما دارای عناصر متحرک بود (مانند دمیدن شاخه ها یا راه رفتن افراد)، گزینه Deghosting Medium یا High را انتخاب کنید.
  • در نهایت، Merge را بزنید و منتظر بمانید تا لایت روم تصویر شما را پردازش کند!

مرحله 6: فایل HDR خود را تقویت کنید

در این مرحله، شما باید یک فایل با دامنه دینامیکی بالا داشته باشید اما با آن چه باید کرد؟ من چند پس پردازش اضافی را توصیه می کنم. نوردهی، سایه ها و هایلایت ها را تغییر دهید. اضافه کردن (یا کم کردن) کنتراست. اضافه کردن اشباع و بازی در اطراف با درجه بندی رنگ. شات را در صورت لزوم شارپ کنید. سپس به عنوان یک JPEG برای مشاهده اکسپورت کنید.

عکاسی HDR: کلمات پایانی

اکنون که این مقاله را به پایان رساندید، آماده‌اید تا عکس‌های خیره‌کننده‌ای از صحنه‌های با دامنه دینامیکی بالا ثبت کنید! بنابراین با دوربین (و سه پایه) خود بیرون بروید. براکتینگ خود را تمرین کنید. و چند تصویر عالی دریافت کنید!

منبع

ستایش
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.